...

Tempel van de Hemel
06.00 uur.. de wekker gaat, ‘showtime’! Waar ben ik? Oh ja, Beijing. Buiten spelen al twee oude Chinezen hun ochtendpotje badminton. Snel een douche, scheren, schoon wit overhemd aan en naar beneden voor het ontbijt. Veel Aziaten zitten al aan de warme hap. Ik sluit me daar graag bij aan. Tijd voor actie, genoeg te doen vandaag! Mijn slogan ‘Toerisme is Topsport!’ is al snel een begrip bij mijn groep. We beginnen bij de Tempel van de Hemel met een inspirerende uitleg over de tempel, het taoïsme en de keizerlijke gebruiken.
 

Chinese ochtendgymnastiek
Het bezoek aan het bijbehorende en gelijknamige park is minstens zo interessant. Er is volop ruimte voor Chinese ochtendgymnastiek: tai chi, stijldansen, pluimvoetbal en badminton. Maar er wordt in de vroege ochtend ook al gekaart, diabolo gespeeld, gezongen en gemusiceerd. Chinezen zijn geen uitslapers, wij ook niet (meer). We hebben als buitenlanders trouwens nog steeds genoeg bekijks, en de echte Chinees probeert ons natuurlijk ook al iets te verkopen. De sfeer is ontspannen, heerlijk!
 

Plein van de Hemelse Vrede
Eind van de ochtend komen we aan bij het Plein van de Hemelse Vrede. Het is heet en op afstand zien we al vele parasolletjes. Een oneindige rij Chinese toeristen wacht urenlang bij het mausoleum van Mao Zedong om zijn gebalsemde lichaam te kunnen zien. De drie blonde tienermeisjes in mijn groep zijn echter ook een bezienswaardigheid, ze moeten tientallen keren met enthousiaste Chinezen op de foto. Mijn uitleg vereist wat stemverheffing, ook omdat Chinese collega’s met hun geluidsversterkertjes een hoop overbodige herrie produceren. 

Monument voor de Volkshelden op het plein van de Hemelse Vrede

De Verboden Stad
Na de gebruikelijke groepsfoto onder het portret van de Grote Roerganger wringen we ons samen met drommen Chinezen door de poort naar de ingang van de Verboden Stad. Het is er druk. Ik geef me helemaal voor mijn concubine- en eunuchenverhalen; de groep luistert gelaten, ondanks de drukte. We gaan van paleis naar paleis, doen kruipdoor sluipdoor bij de woonvertrekken en eindigen in de keizerlijke tuin. Ik zie dat de mensen een beetje moe zijn en we ploffen heerlijk neer in de bus.
 

Kungfu
De meeste gasten gaan ’s avonds naar de grandioze kungfu-show, uit de Shaolinschool, met spectaculaire acts en de aangrijpende mantra’s. Ondertussen doe ik snel wat boodschapjes, schrijf het dagprogramma voor morgen uit en breng de administratie op orde. Terug bij het hotel, de groep frist zich op en ik ga met de gids alvast vooruit naar een lokaal restaurantje om het diner voor de overgebleven gasten te bespreken. Goed eten is een vereiste en een genot tijdens zo’n intensieve reis, dus neem ik mijn groepen graag mee naar ‘de èchte Chinees’. We genieten van de lekkere gerechten en de grote flessen Chinees bier. Dát smaakt na zo’n lange, warme dag! Ach ja, mijn groep zegt het nu ook al: ‘Toerisme is Topsport!’