...

“Is een singlereis niet iets voor jou?”
Jarenlang stelden mensen mij deze vraag en wist ik niet goed wat ik moest antwoorden. Maar dit jaar heb ik de proef op de som genomen door een 15-daagse singlereis naar China te boeken. Na aankomst op Schiphol maakte ik al meteen kennis met een groot deel van onze groep. En toen we de volgende ochtend (na zes uur vooruit reizen in de tijd) op onze bestemming aankwamen, had ik in het vliegtuig al meerdere reisgenoten leren kennen. Dat iedereen nog goed te pruimen was na zo’n lange reis en zo weinig slaap, gaf me het vertrouwen dat het deze reis helemaal goed zou komen. En dat was ook zo!
 

Een hele klim
Op dag drie al diende het eerste hoogtepunt zich aan in de vorm van De Chinese Muur. In mijn optimisme en naïviteit had ik me hierbij voorgesteld dat we een aantal trappen op zouden lopen om vervolgens over een relatief vlakke muur te mogen huppelen. Ik had er niet verder naast kunnen zitten! Dat besefte ik me wel toen ik in bijna 40 graden een lang steil stuk omhoog liep en mijn volle concentratie nodig had om niet op mijn bakkes te gaan door de slecht-liggende stenen en zeer ongelijke traptreden. Later kreeg ik hierover te horen dat de Chinezen dit expres zo hadden neergelegd om hun vijanden te benadelen.
 

Het hoogtepunt
Het Terracottaleger en de Longmengrotten zijn net als de Muur indrukwekkende voorbeelden van waar de Chinezen lang geleden al toe in staat waren. Maar het echte hoogtepunt – zowel letterlijk als figuurlijk – was in Shanghai. Ik vond het al geweldig om ’s avonds vanaf de grond te mogen genieten van alle mooi verlichte gebouwen, maar deze bewonderen vanaf 340 meter hoogte was wel erg speciaal. Met twee andere stoere vrouwelijke reisgenoten heb ik namelijk een skywalk gedaan. We liepen - gezekerd en wel - over een brede rand van een gebouw van 88 verdiepingen hoog. Onze adrenaline was net zo skyhigh als het gebouw!
 

Chinese smekkies
Naast deze bijzondere momenten zijn er nog meer Chinese zaken die ik niet snel zal vergeten. Te beginnen bij het eten: overheerlijk! We hebben heel veel verschillende gerechten voorgeschoteld gekregen en nu ik weer terug ben in ons kikkerlandje mis ik nog steeds de Chinese kip.
Maar soms voelde het alsof ik in de wereld van Harry Potter terecht was gekomen en zijn ‘smekkies in alle smaken’ . Het is namelijk nogal een vreemde ervaring als je denkt dat je een lekker fris limoenijsje hebt gekocht, maar je vervolgens de smaak van doperwten op je tong proeft! Achteraf gezien herkende ik de doperwtjes wel op de verpakking, maar daar lette ik niet op toen ik het kocht...
 

Fotomomentje
Wat tot slot een bijzondere ervaring was, was de aandacht die wij kregen van het Chinese volk. Je zou denken dat wij als toeristen meer foto’s zouden maken van de Chinezen dan andersom, maar niets was minder waar. We waanden ons ware celebrities als we werden gevraagd om met hen op de foto te gaan. Soms maakten ze zelf foto's van onze groep als we voor onszelf poseerden of minutenlange filmpjes die niet bepaald onopvallend van ons gemaakt werden in de metro. Ik kan echter niet ontkennen dat het wel een geluksmomentje voor me was, toen een tienermeisje mij ‘beautiful’ noemde, vlak nadat ik met een just-out-of-the-plane-look en wallen tot onder mijn neus, en vroeg of ik met haar op de foto wilde.