...

De Roze Stad
Op de rondreizen door India bezoeken we een van mijn favoriete steden: Jaipur. Dit is de hoofdstad van de sprookjesachtige deelstaat Rajasthan (het ‘Land der Koningen’) in het noorden van India. De stad is op 17 november 1727 gesticht door Maharadja Jai Singh II die de stad ook zijn naam gaf. Jaipur werd gebouwd volgens een vastgesteld plan, met de sterrenwacht als middelpunt van de stad die in negen blokken is verdeeld. In essentie volgt de stad de principes van het oude Hindoe handboek over architectuur (de Shilpa Shastra) waaraan Jai Singh II zijn eigen revolutionaire ideeën over hygiëne, schoonheid en commercie toevoegde. Maar het komt niet door hem dat Jaipur ‘de Roze Stad’ wordt genoemd. Pas ter gelegenheid van het bezoek van de Prins van Wales - de latere Edward VII -  in in 1876 werd de hele stad in de traditionele welkomstkleur geschilderd. 

Kleurige warboel
De kleurenpracht van de bazaar is een bezoek meer dan waard. Terwijl de groep op pad gaat met het advies stevig te onderhandelen, drinken de gids en ik een glaasje chai masala (Indiase thee met melk, suiker en kruiden). Voor onze ogen ontrolt zich het straatleven. Fietsers, voetgangers, riksja's, koeien, brommertjes en auto's krioelen door elkaar;  het Indiase verkeer is een schouwspel op zich en tart elke regel. Onder luid getoeter en af en toe muurvast, bewijst het verkeer steeds de stelling van de chaostheorie, want uiteindelijk komt alles toch weer goed. 

Romantisch Amber Fort
We rijden vroeg door de nog slapende Roze Stad naar het Amber Fort. In dit indrukwekkende, hooggelegen complex hielden de maharadja’s van Jaipur hof vanaf de 12e eeuw tot in de 18e eeuw. Boven de eerste poort speelt nog steeds de muziek waarmee de maharadja’s bij aankomst werden begroet. Even verder schitteren de eeuwenoude fresco’s op de Ganesha Poort als nieuw. De koninginnen wierpen vanaf het verscholen balkon boven de poort bloemblaadjes om hun terugkerende vorst te verwelkomen. De oude verhalen gaan echt leven als we bij in het Spiegelpaleis (het Sheesh Mahal ) staan en even verderop ook de riksja zien waarin de belangrijkste vrouw, de maharani, werd gereden omdat ze vanwege het gewicht van haar sieraden zelf niet meer kon lopen. 

De sterrenwacht
Weer binnen de roze muren brengen we een bezoek aan het Jantar Mantar, het 18e-eeuwse, gigantische observatorium dat het hart vormde van de nieuwe stad. Jai Singh II bouwde 19 van zijn metalen instrumenten na op een schaal van 100:1 vanuit het uitgangspunt dat grotere omvang de nauwkeurigheid zou verbeteren. Net als veel andere koninkrijken hield Jaipur zich aan zijn eigen zonnetijd. Die werd afgelezen op de enorme, 27-meter-hoge driehoek van de grootste stenen zonnewijzer ter wereld die een ongelooflijke precisie van 2 seconden bereikt. Het 18e-eeuwse, goed onderhouden complex doet merkwaardig futuristisch aan en wordt ook regelmatig gebruikt als decor voor speelfilms.

Schijn bedriegt
In een stoffig achterafbuurtje staat de oude portier in de poort, compleet met tulband en meterslange knevel. Door de onopvallende poort stappen we in de wereld van de haveli, een luxe koopmanswoning uit vervlogen tijden. Het is in India vaak niet wat het op het eerste gezicht lijkt. Binnen wordt gedemonstreerd hoe de negen-meter-lange tulband in verrassend korte tijd wordt gedraaid. Jaipur is beroemd om haar blockprint-textiel: met teakhouten stempels aangebrachte patronen op katoen en zijde. De groep wordt actief bij de uitleg betrokken - wie stempelt de strakste prints? Het is duidelijk dat hier veel meer vakmanschap voor nodig is dan op het eerste oog lijkt.