...

Typisch turquoise in Samarkand
De legendarische zijderoute is bepalend geweest voor de Oezbeekse cultuur. Het mineraal turkoois werd door de Ottomanen naar Perzië geëxporteerd en veelvuldig gebruikt als decoratie voor de schitterende moskeeën en medresse's, zoals in Samarkand bij de mausolea van Shah-i-Zinda. In Samarkand raak je sowieso niet uitgekeken, met name het Registanplein, met haar drie turquoise gekleurde Koranscholen, is voor mij een van de mooiste plekken op aarde!
 

Khiva, stad van zandsteen
De ommuurde oude stad van Khiva, de geheel uit klei opgetrokken Ichan-Kala, is één groot openluchtmuseum. Nauwe straatjes komen uit op verrassende pleintjes met kleurrijke marktkramen. De minaretten Kalta Minor en Islan Khoja domineren het stadsbeeld, prachtig te zien vanaf diverse uitkijkpunten. Als de avondzon de zandkleurige stad oranje kleurt, is ze op haar allermooist!
 

Pracht en praal in Tashkent
Het kruispunt tussen Azië, Perzië en de voormalige Sovjet-Unie, dat is Tashkent. De mengelmoes van culturen leeft hier vreedzaam naast elkaar. Na een verwoestende aardbeving in 1966 werd de stad in typische Sovjetstijl herbouwd. Brede straten, weidse pleinen, appartementenblokken en een ontelbaar aantal fonteinen. De grootste vind je op het Onafhankelijkheidsplein, waar tegen het vallen van de avond de bevolking bijeenkomt om de dag door te spreken. Ook wij hadden heel wat te vertellen na een dag in deze fascinerende stad!
 

Marktstad Boechara
Wandelend door Boechara, waan ik me terug in de tijd van de verhalen van Marco Polo. Het kost weinig moeite me een voorstelling te maken van de kamelenkaravanen, onderhandelende Perzen en winkelende vrouwen op de markt. Boechara ademt nog altijd de sfeer van de zijderoute met levendige bazaars, drukbezochte markten en de prachtige medresse's en minaret van het Kalon-Ensemble. Het verwerken van al deze indrukken was heerlijk, met een kopje thee aan het irrigatiemeer Lyaubi Hauz, temidden van diezelfde koopmannen en marktverkoopsters.
 

Een gouden glimlach
Nergens ter wereld onmoette ik zulke vriendelijke mensen als in Oezbekistan. Een vriendelijke glimlach op straat, een praatje in het theehuis en een lieve groet in de souvenirwinkel. Een uitnodiging voor een shaslik van de barbecue bij mensen thuis was al snel een feit. Wat is er nu mooier dan een land ervaren door de ogen van de lokale bevolking!