Reisverslag: China Compleet

China Compleet

17 april
Zus Truus brengt ons naar het station Horst-Sevenum.
Prima reis met de NS. We arriveren om 17.14 uur op Schiphol.
Eerst onze Visa en paspoorten ophalen bij de TUI-balie. We zijn vroeg van huis vertrokken omdat we graag een raamplaatsje in het vliegtuig hebben. Jammer genoeg krijgen we tijdens het inchecken te horen dat de stoelen door Kras zijn vastgelegd en er is helaas geen raamplaats. We gaan meteen door naar de douane. Tijdens onze wachttijd bezoeken we het museum. Er is een expositie over Japan en Nederland.
We ontmoeten 2 dames die een reis gaan maken naar Marokko, zij waren vorig jaar in China. Omdat wij vorig jaar Marokko bezochten hebben we ervaringen uitgewisseld.
Tijdens het boarden ontmoeten we diverse mensen die met ons de rondreis naar China gaan maken, een eerste kennismaking.

18 april
Na een prettige nachtvlucht en een prima verzorging met China-Southern, landen we prima volgens schema om 12.40 uur in Beijing. In China is het dan 6 uur later dan in Nederland. Vlug worden de eerste ChineseYuans gepind.
Op het vliegveld worden we verwelkomd door Maria. Zij is vanuit Nederland meegevlogen naar China en ze zal ons begeleiden tijdens de rondreis.
Op het vliegveld wacht ook de Chinese gids Stanley en onze eerste chauffeur Li.
Zij zullen ons begeleiden in Beijing, De groep maakt kennis met elkaar. Het lijkt een prettige groep te zijn. Echtparen en enkele single dames. De leeftijd ligt niet ver uit elkaar, gemiddelde leeftijd ca. 60 jaar.
Met de bus gaan we naar ons eerste hotel, het Holliday Inn Express. De koffers worden met een apart vervoermiddel naar het hotel gebracht.
Maria vraagt ons de paspoorten bij haar in te leveren zodat zij kopieën kan maken. Zij kan dan gedurende de hele reis een gezamenlijke incheck maken en dit bespaart veel tijd. Tijdens het diner s avonds krijgen zullen we het paspoort weer terug krijgen.
Het hotel is een vrij nieuw modern mooi hotel, waarschijnlijk voor de Olympische spelen 2008 gebouwd.
S’middags hebben we vrij. Omdat we in het vliegtuig een klein beetje hebben geslapen, besluiten we de omgeving van het hotel te verkennen.
Maria heeft ons geadviseerd tijdens de rondreis altijd een kaartje van het hotel mee te nemen, met het adres van het hotel in het Chinees en in het Engels. Mochten we verdwalen, weten de taxichauffeurs het adres, zij spreken geen Engels. Ook geeft Maria ons haar telefoonnummer, in geval van calamiteiten kunnen we haar bellen.
Als we buiten komen ontmoeten we enkele mensen van de groep. We besluiten samen tot een eerste kennismaking met Beijing.
Het hotel ligt vlak bij de Temple of Heaven. We gaan niet naar binnen maar lopen een wijk in. Hier staan veel nieuwe hotels. Voor de O.S. heeft men op sommige plaatsen een hele straat met huisjes gesloopt en ervoor grote moderne hotels gebouwd. We wandelen door de smalle straatjes zoals waarschijnlijk voor de nieuwbouw een groot gedeelte van Beijing eruit zag. Veel kleine, armoedige huisjes met een binnenplaatsje, dicht op elkaar. Voor ons Nederlanders, doet het nogal rommelig aan. Wat opvalt, is dat de bewoners niet opdringerig maar vriendelijk zijn en vooral niet vragen om geld. In Nederland hadden we andere verhalen gehoord.
We komen bij een waarschijnlijk nieuw aangelegd park met veel groen en betonnen paden. Alles is keurig verzorgd. We zien honderden mensen met grote veelkleurige vliegers. Dit schijnt hier de sport voor het moment te zijn. Volwassenen en kinderen iedereen is vriendelijk en men kijkt een beetje nieuwsgierig naar de bleekgezichten met hun lange neuzen uit Europa.
Er is ons verteld dat het zien van de zon in Beijing een zeldzaamheid is. Laten we geluk hebben dat juist vandaag de zon zichtbaar is. We maken van dit unicum dan ook foto’s om thuis te laten zien.
We wandelen nog een stukje in de omgeving en ontdekken heel veel nieuwe hotels en gebouwen. Deze zijn gebouwd voor de O.S. Beneden luxe winkels waarvan het merendeel leeg staat. Hoe zal deze wijk er over 5 jaar uitzien?
Maria, onze gids, heeft met ons afgesproken dat we om 18.00 uur bij elkaar komen in de lobby van het hotel. Als eerste moeten de financiële zaken geregeld worden. Euro 120,00 voor de entreegelden voor deze reis en voor de fooienpot Euro 85,00 per persoon.
Om 18.30 uur gaan we met de bus naar een typisch Chinees restaurant. We zitten met zijn tienen aan een ronde tafel met daarop een draaiplateau. Hierop worden diverse Chinese lekkernijen gezet. We krijgen onze eerste les in met stokjes eten. De meesten lukt het redelijk. Voor ons Nederlanders is het even wennen dat de rijst en de soep als laatste geserveerd worden. Maar in China zijn dit de gerechten om de gaatjes te vullen. Het eten smaakt verrukkelijk. Heel anders dan wij van de Chinees in Nederland gewend zijn, maar bijzonder smaakvol. Zelfs diegenen die eigenlijk niet van Chinees eten houden vinden het heerlijk.
Tijdens de rit terug naar het hotel vertelt Maria het programma voor de volgende dag. We zien veel voertuigen en ook fietsers zonder verlichting. Naar het schijnt gaat men er van uit dat er voldoende straatverlichting is zodat men gezien wordt. In het hotel aangekomen gaan we moe na de nachtvlucht en de eerste indrukken in China om 20.30 uur naar bed.

19 april
Als eerste brengen we een bezoek aan een cloisonné fabriek. Hier zien we hoe koperen voorwerpen oa. vazen, schalen snuisterijen vervaardigd worden. Daarna worden ze verfraaid met afbeeldingen, er wordt veel blauw en rood gebruikt. Eerst worden er met speciale lijm strips op geplakt waarmee de figuren worden aangegeven. Met een pipet, gevuld met emaille- poeder en water, worden de motieven opgevuld. Het opvullen gebeurt net zolang tot alles egaal is. Tussen het opbrengen van elke laag wordt deze glad gepolijst en gaat het werkstuk in een oven. Er worden met een pincet minuscule koperen draadjes opgeplakt. Als laatste wordt het koper nog verguld.
We bezoeken ook de winkel en we kunnen natuurlijk dingen kopen. Maria vertelt dat wanneer we echt iets moois willen we het hier moeten kopen omdat de kwaliteit goed is. Willen we echter alleen maar iets als hebbedingetje, kunnen we dit later bij een marktje ook nog kopen tegen een gunstiger prijs.
We reizen verder met de bus en krijgen van onze gids Stanley les in enkele woordjes Chinees spreken. Dat valt niet mee. Bij de verkeerde toonhoogte betekent hetzelfde woord iets heel anders, of een totaal ander getal.
Ook leren we de betekenis van de verschillende nummerborden op auto’s en bussen.
Een bus heeft een geel nummerbord. Taxi en privé auto blauw. Leger en politie, wit met zwarte letters vooraf gegaan met een rood teken. Als we een zwart nummerbord zien is deze auto van iemand die erg rijk of belangrijk is. Maria zou zeggen, van een hotemetoot of iemand van de ambassade.
Ze leert ons ook hoe we de cijfers van 1 t/m 10 moeten aangeven. Dit gebeurt met de vingers en is niet zo moeilijk als het spreken in het Chinees.
Maria vertelt ook iets over het Chinese jaar. Er zijn 6 maanden met 29 dagen, 6 maanden met 30 dagen en 1 keer in de 25 jaar een extra maand. In China krijgt ieder jaar een teken van de dierenriem. 2007 het jaar van het varken. 2008 de rat en 2009 het varken. Met een schema kunnen we bekijken onder welk teken we geboren zijn. Mart is paard, Mien is haan.
We rijden naar de 50 km. ten noordwesten gelegen Ming vallei. Als eerste komen we langs de marmeren, 12 m. hoge en +/- 30 m. brede Erepoort (shi paifang). Daarna wandelen we door de grote Rode Poort en komen bij het Stele-paviljoen met daarin een immense grote marmeren schildpad (bixi), het symbool van kracht en een lang leven. De schildpad steunt een 6 m. hoge stele. Hierop een tekst die de verdiensten van keizer Yongle roemt. Op deze plaats begint een lange laan, de Geesten-allee, met aan weerskanten uit steen gehouwen dieren en mythologische wezens als kamelen, olifanten, leeuwen, eenhoorns en confucianistische ambtenaren. In totaal 12 dier- en 6 mensenparen. Met de bus rijden we hierna aan stukje verder en komen langs diverse graven. We rijden over de brug van een drooggevallen rivier en bezoeken het bekendste graf van de 40 km. lange vallei. Het grafcomplex van Changling, de laatste rustplaats van keizer Yongle. Hier is het meestal erg druk. De enige bewaard gebleven offerhal rust op 32 uit massief teakhout gemaakte 12 m. hoge zuilen en een marmeren terras. Dit belangrijkste en gereconstrueerde graf is inmiddels leeg. Er zijn slechts 3 van de andere 13 tot nu toe bekende graven in de vallei geopend. Men heeft nog niet de juiste technieken gevonden om deze te conserveren. Als we een gebouw binnengaan, moeten we eerst over een behoorlijk hoge balk stappen. Dit is om de boze geesten te weren en te misleiden.We bezoeken ook het museum met daarin de grafgiften die in het graf van Changling gevonden zijn. Prachtige hoofdbedekkingen en gebruiksvoorwerpen van edelmetaal versierd met edelstenen. Natuurlijk ook in het midden van het museum een boeddha beeld waar men kan offeren.
We gaan lunchen (met stokjes voor zover als mogelijk) in een shopping mal met restaurant. Lekker gegeten.
We maken ons op voor een wandeling over De Grote Muur. We gaan naar de Badeling-pas, ca. 60 km. ten noordwesten van Beijing. Hier is het geweldige bouwwerk nog indrukwekkender dan op andere plaatsen. Jammer genoeg is het erg mistig zodat we weinig uitzicht hebben. We beklimmen de muur letterlijk, we gaan tot een hoogte tot 850 m. boven zeeniveau. Heel indrukwekkend met heel steile stukken. Met het naar beneden gaan moet je achterover hellen, wil je het evenwicht houden. Er zijn veel Aziatische toeristen en we moeten met hun als bezienswaardigheid op de foto. Vooral de blonde dames zijn in trek.
Weer terug beneden is er een koffiepauze en kopen we enkele ansichtkaarten van de Great Wall. Omdat we zelf weinig foto’s konden maken, willen we toch wel een herinnering in beeld aan dit unieke bouwwerk mee naar huis nemen.
We gaan met de bus terug naar het hotel. Onderweg veel file. Wat een grote stad met grote en hoge gebouwen. Wegen kruisen over en door elkaar. Wat opvalt: Overal bloeiende 1 jarige planten vrijwel dezelfde als in Nederland. Vlijtige Liesjes, Afrikaantjes (in China), Viooltjes, Begonia’s, Geraniums enz. Perfect bijgehouden borders en groen. De kleurstelling in de parkjes is prachtig, lichtgroen met bijvoorbeeld een rand van donkerrood. Ook wordt er met speelse vormen gewerkt. De hoveniers in Europa kunnen hier nog iets van leren. Om 18.00 uur arriveren we in het hotel. Maria stelt voor om gezamenlijk te gaan dineren. Om 18.30 uur wandelen we naar een restaurant in de buurt van het hotel. We eten weer op zijn Chinees; aan ronde tafels met daarop een draaiplateau waarop de schalen met gerechten staan. Lekker gegeten. We besluiten na het diner terug te gaan naar het hotel. Morgen wacht weer een drukke dag.

20 april
Het zonnetje schijnt en het is ca, 20 gr.
Als eerste brengen we een bezoek aan de Tempel van de Hemel (TianTan). We gaan via de Zuidpoort ( Nan Men) het 273 ha. Grote park binnen. Hier beoefenen veel inwoners van Beijing, vooral veel senioren, hun sport in de buitenlucht. We zien diverse gevechtssporten, dansen, voetbadminton en gymnastische oefeningen op diverse apparaten. Een wirwar van beweging en kleuren. Tijdens een groepsdans worden we uitgenodigd mee te dansen. Het gaat uitstekend en we krijgen na afloop ook applaus. We lopen door een grote open hal waar veel activiteiten plaatsvinden, musiceren, kaartspelen, diverse handwerken. Op bankjes zitten de wat oudere senioren stil te genieten van al wat er om hen heen gebeurt. Rondom de gebouwen mooi aangelegde tuinen.
We bezoeken de Tempel van de Hemel, ook wel de tempel van het gebed voor de oogst genoemd. Het is een 35m. hoog gebouw dat valt op door zijn architectuur. De ronde hal, met het uit 3 niveau’s bestaande, blauw geglazuurde dak, dat eindigt in een vergulde bol, wordt ook wel het mooiste gebouw van China genoemd. Er is gebruik gemaakt van de kleuren rood en blauw. Via brede wit marmeren trappen is het mogelijk rondom het gebouw te lopen en via de deur kort naar binnen te kijken. Verder bekijken we verschillende naastgelegen gebouwen waarin exposities.
Er worden souveniertjes gekocht en we leren het spel van het afdingen. De prijzen die betaald worden voor hetzelfde artikel verschillen enorm. We gaan op de wenssteen staan en doen in stilte een wens. Nu maar hopen dat deze ook waarheid wordt!
We verlaten het tempelcomplex via de westelijke poort en wandelen naar het plein van de Hemelse Vrede. We wandelen door een tunnel, moeten door een scan en voorbij de security voordat we het plein mogen betreden. Op dit gigantische plein kunnen 1 miljoen mensen bij elkaar komen. Het plein heeft een hele historie. Het is een belangrijke plek waar veel betogingen hebben plaatsgevonden. Oa. De Studenten samenkomst op 3-4 juni 1989 waarbij veel doden vielen. Maria vertelt ook dat wanneer er plotseling veel politie verschijnt op het plein, we het beste zo snel mogelijk een goed heenkomen kunnen zoeken want dan is er iets aan de hand. Bij het plein staat ook het mausoleum van Mao. Dit is te bezoeken, maar er staat meestal een lange rij wachtenden. We maken een wandeling over het plein en er wordt door een fotograaf een groepsportret van de Krasreizigers gemaakt. De foto wordt in een boek van Beijing verwerkt. We kunnen dit bestellen. Op een van de grote gebouwen een enorm groot portret van Mao. In het verleden is dit portret gefotoshopt, werd de wrat op het gezicht van Mao weggewerkt. Na protesten van de Chinezen is het portret weer in oorspronkelijke staat hersteld. We verlaten het Plein en gaan lunchen.
S’middags bezoek aan Het keizerlijke paleis; De Verboden Stad. We gaan via de noord-ingang naar binnen. In het merendeel van de prachtige gebouwen kun je alleen maar door ramen en deuren naar binnenkijken en fotograferen. Begrijpelijk anders zou er al heel snel van al dit moois niet veel meer over zijn. Op de hoekpunten van de daken veel beeldhouwwerk in hout van bijv. leeuwen en andere dieren. Het zijn werkelijk kunststukjes. Natuurlijk ook weer de hoge drempels. Dit om de geesten buiten te houden. Kevin en Maria geven uitleg bij ieder gebouw, wat de functie was en wat zich in de gebouwen afspeelde enz. In het paleis regeerde de keizer, omringd door talloze vrouwen, eunuchen en dienaressen. Een speciaal gebouw met veel kleine kamers voor de concubines van de keizer. We lopen over mooie grotendeels uit marmer opgetrokken bruggen. Ook is er een prachtige tuin, The Imperial Garden.
Om 16.45 uur zijn we weer terug in het hotel. Voor de mensen die dit willen is er optioneel een gezamenlijk diner met daarna een bezoek aan het theater; The Red Theater. Hier wordt de show: The Legend of Kung Fu opgevoerd. Een wervelende show van drama, dans en Zen (een soort gevechtsport). Het is het verhaal van een kleine jongen die monnik wil worden. Prachtig, gevoelig en tijdens de “vecht-acties”vergeten we soms te ademen. Het verhaal wordt in het Chinees gespeeld maar op video walls langs het podium wordt de tekst in het Engels weergegeven.
Tijdens de voorstelling mag niet gefotografeerd of gefilmd worden. Na afloop kopen we tegen een redelijk bedrag, een DVD van de voorstelling.
Om 21.45 uur zijn we moe maar voldaan terug bij het hotel. Weer een dag met heel veel nieuwe indrukken en vandaag schitterend weer in Beijing. Dit schijnt door de luchtvervuiling de laatste tijd niet zo vaak voor te komen.

21 april
Vandaag schijnt ook weer de zon en de temperatuur is al iets hoger dan gisteren.
We maken met de bus een uitgebreide stadstoer in Beijing. We zien oa. de olympische gebouwen. De toren v.d. vlam, het zwembad en de sporthal. Jammer genoeg is er geen tijd om deze gebouwen te bezoeken en fotograferen we, zo goed als mogelijk, vanuit een rijdende bus. We rijden langs het nationale museum en heel, heel veel moderne gebouwen. Maria vertelt dat de stad voor de Olympische Spelen totaal is omgebouwd. Ook de Chinese bevolking werd omgeturnd. Ze leerden hoe ze moesten lachen. Spugen en rochelen, tot de O.S. heel normaal in China, was ten strengste verboden. Het gebruikelijke voordringen bij bushaltes mocht niet meer. Ongeveer een half jaar voor de O.S. werd op de 11 e van de maand geoefend, hoe in de rij te staan en op de beurt te wachten. Ook nu nog staan bij bushaltes tijdens de drukke uren, mannetjes- of vrouwtjes in gele jassen met vlaggetjes de mensen te trainen rustig in de rij te staan. Een komisch gezicht! Voor de O.S. moest de Chinese bevolking ook Engels leren spreken. Alles moest op de rest van de wereld perfect overkomen. Ook de taxichauffeurs moesten Engels leren spreken. Omdat het slechts ten dele lukte, werden 6200 ambtenaren tijdens de OS. ingezet als taxichauffeur. In de winter voorafgaande aan de O.S. kwam een commissie controleren of alles in orde was. In de winter is het in Beijing koud en alles ziet er grauw. Het gras in de nabijheid van Het Plein van de Hemelse Vrede werd met groene verf gespoten. Er werd niets aan het toeval overgelaten!
S morgens bezoek aan het Zomerpaleis.
Keizer Qianlong (1736-1799) liet dit zomerpaleis als residentie voor zijn moeder bouwen.
In 1860 en 1900 verwoestten Britse en Franse koloniale legers het paleis. Beide keren besteedde Cixi, de weduwe van de keizer en drijvende kracht achter de keizer handenvol geld aan de restauratie. (Er wordt wel verteld dat tijdens zijn regeerperiode Cixi meer beslissingen nam dan de keizer zelf). Ze gebruikt ook geld uit het marinefonds en realiseerde de uitgestrekte Tuin van de Gecultiveerde Harmonie. Hier werd ook een door mensenhanden groot meer uitgegraven. Het meer gaf volgens de toen geldende normen status!
Het paleis is sinds 1924 voor het publiek geopend. Het wordt iedere dag door ong. 200.000 mensen bezocht, zowel Chinezen als buitenlanders. Het Zomerpaleis verkreeg in 1998 de status van wereldcultuurgoed van de Unesco.
Als we aankomen is er veel politie, Maria denkt dat er belangrijke mensen (hotemetoten) aanwezig zijn. Het is verboden om op sommige plaatsen stil te blijven staan.We wandelen langs het meer en komen door met veel schilderwerk versierde corridors.
Met een klein groepje beklimmen we de Heuvel van het Lange Leven en komen via heel veel trappen boven op de berg bij het paviljoen van de Welriekende Boeddha. We zien de tempel van de Rustende Boeddha, het paviljoen van de kostbare wolken en diverse andere tempels. Op onze wandeling omlaag komen we nog langs een grote hal met daarin een Boeddha beeld met heel veel armen. Er is afgesproken om samen te komen bij De Marmeren boot.
S’middags is er optioneel de mogelijkheid een Hutong te bezoeken.
Iedereen gaat mee.Als de bus stopt maken we een korte wandeling, daarna stappen we over in fietsriksja’s.
De Hutong is een wijk met hofjes woningen, een soort patiowoningen. Vroeger voor de welgestelden, lang voordat de vele torenflats verschenen. In latere jaren voor de arme bevolking. In ieder huisje leefden soms 4 gezinnen op slechts enkele vierkante meters. De laatste tijd worden sommige Hutong wijken als beschermd gebied aangewezen, dit is echter geen garantie dat de huisjes blijven bestaan. De wetgeving in China is dusdanig, dat wat de ene dag wet is, de andere dag al weer veranderd wordt. Rijke mensen kopen nu de huisjes op, verbouwen ze en gaan er wonen. De grond is in Beijing erg duur. De arme vaak werkeloze bewoners verkopen de huisjes voor veel geld.
Met de riksja rijden we door de wijk en worden naar een huisje gebracht welk nog vrijwel in de oorspronkelijke staat is. Een kleine kamer, met daarin het leef, eet en slaapgedeelte. Onder een afdakje buiten is de keuken. Meestal hebben een aantal huisjes samen een toilet. De mama van de familie heeft voor ons een eenvoudige maar heerlijke maaltijd klaargemaakt. Je zou niet verwachten dat in zo’n eenvoudig huisje zoveel lekkers gekookt kan worden. We geven de kokkin na de lunch een welverdiend applaus. We wandelen nog een stukje door de wijk en komen bij een overdekte groenten en goederen markt. Je kunt er letterlijk alles kopen. De meest uiteenlopende soorten groenten en fruit maar ook alles voor in en rondom huis. Sanitair, beddengoed, kleding, schoeisel en onderdelen voor apparaten die bij ons al jaren uit huis verdwenen zijn. Ik koop er een leuke pet. Het is natuurlijk een heel spel deze zo goedkoop mogelijk te bemachtigen. In het straatje langs de markt een heleboel kleine bakkerijtjes, leuk om te zien. Na een kleine wandeling staan de fietsriksja’s ons weer op te wachten. We rijden in een hoog tempo, kris, kras door allerlei nauwe straatjes. De bochten worden zo snel genomen dat je je goed moet vasthouden om niet uit de riksja te vliegen. In een andere gerenoveerde Hutong bezoeken we een winkelstraatje. Veel kleine winkeltjes, met alles voor het in China zo bekende thee-uurtje. Winkeltjes met handgemaakte voor China specifieke kleding met veel borduurwerk. Wij kopen 2 Chinese theekoppen. Bij de bus aangekomen staan de handelaren met de net echt Rolexen, tasjes, eetstokjes enz. De prijzen zakken per 10 seconden. Er worden diverse Rolexen gekocht. De eerste mensen kopen er een voor Euro 4,00 later kosten ze slechts Euro 2,50.
Op de terugweg naar ons hotel ervaren we weer de file in het grote Beijing. Tijdens de O.S. was er een rijbaan gereserveerd voor de O.S.- gangers. De tekens staan nu nog op de weg. Tevens mochten er maar de helft van de privé-auto’s rijden. De ene dag de mensen met het even nummerbord, de andere dag de bezitters van de oneven nummers. We zien bij kruisingen van wegen een bijzonder verkeersbord: Een rond bord met een trompet met een rode streep erdoor heen: Verboden te claxonneren!
Na een dag in Beijing met een heerlijke temperatuur, 20-25gr. en een strak blauwe lucht arriveren we met veel vertraging in het hotel. Maria stelt voor om gezamenlijk te gaan dineren en Pekingeend te gaan eten. Wij besluiten niet mee te gaan maar in het hotel een klein hapje te eten en vroeg naar bed te gaan. Vanavond moeten de koffers al om 22.00 uur op de gang staan. Ze worden dan naar het station gebracht voor de reis van morgen. Alle vloeistoffen moeten uit de koffer en in de handbagage.

22 april
07,30 uur vertrek met de bus naar het station voor onze reis naar Datong, reistijd ca. 6 uur.
De koffers gaan met een aparte trein mee. In China is het niet gebruikelijk deze in een gereserveerde coupé mee te nemen. We reizen in een coupé met hard-seat. Het duurt lang voordat we bij het station zijn. Het verkeer is een chaos. Bij de bushaltes staan de dames in gele jacks de rijen te bewaken, zodat niemand voordringt. Een dame geeft een teken met een vlaggetje aan de bussen om te stoppen. Een tweede geeft met een vlaggetje aan wie mag instappen. Bij het station aangekomen kunnen we tegen betaling plaatsnemen in de wachtruimte voor mensen die soft-seat geboekt hebben. We krijgen gratis thee geserveerd. Op aanraden van Maria kopen we instant noodles. In de trein is warm water aanwezig. We willen ook zakjes koffie en thee kopen, maar dat lukt niet. Gelukkig heb ik nog 2 zakjes oploskoffie in de handbagage. Als we in de trein komen, zien we dat deze al erg vol is. Gelukkig hebben wij gereserveerde plaatsen. In sommige coupées staan de reizigers hutje mutje op elkaar gepakt. Het is te hopen dat deze mensen geen 6 uur durende reis voor de boeg hebben. Het is een hele ervaring te reizen met de trein tussen de plaatselijke bevolking. We reizen door een afwisselend gebied. Eerst de drukte van Beijing en de voorsteden. Daarna verandert het landschap en rijden we door bergachtig gebied met soms een meertje of een rivier. We zien rijst en suikerrietvelden. Prachtige rotsformaties en diepe kloven. Ook rijden we vaak door tunnels. Na ong. 4 uur reizen verandert het uitzicht, het wordt vlakker. We komen op een plateau waar groenten en fruit verbouwd worden. We zien zelfs enkele plastic tunnelkassen.
Om ong. 15.45 uur arriveren we in Datong.
Onze gids voor de komende dagen, Kevin, staat ons al op te wachten. Na een lange wandeling door de stationshal gaan we ook weer lopend naar het hotel Hong Qi, voor de komende nacht. We hadden gehoopt dat onze koffers al in het hotel zouden zijn. Maria had ons verteld dat de koffers gisteren met de nachttrein naar Datong verzonden waren. Er wordt getelefoneerd en er wordt beloofd dat de koffers over ong. 1 uur in het hotel zullen zijn. We krijgen alvast de kamer toegewezen en kunnen de overtollige reisbagage wegbrengen. Met de bus gaan we naar de plaats waar het bekende 9 drakenscherm staat. Deze 40 m. lange muur is gedecoreerd met 9 draken van kleurig geglazuurde tegels. De muur wordt geacht de stad bescherming en geluk te brengen. Oorspronkelijk stond het drakenscherm op een andere plek 100 m. terug. Maar de muur moest wijken voor de aanleg van een nieuwe weg. De muur is stukje bij stukje afgebroken en opnieuw opgebouwd. Als je meer over China hoort blijkt dat er vaak niet goed met historische zaken wordt omgegaan. Alles moet wijken voor vernieuwing.
Terug in het hotel zijn de koffers inmiddels gearriveerd. Het kamernummer aan de kofferboy doorgeven en de koffers worden weer netjes naar de kamer gebracht. Snel douchen en omkleden voor het diner. Iedereen heeft wel trek na zo’n vermoeiende treinreis. Om 19.00 uur diner. Het eten smaakt goed maar niet speciaal, we hebben de voorbije dagen lekkerder gegeten. Terug op de kamer nog een kopje thee maken, de koffer weer reorganiseren en op tijd naar bed.

23 april
08.30 uur vertrek met de bus.
De chauffeur van de bus probeert via een sluipweg de stad te verlaten maar rijdt een doodlopende weg in. Dus toch maar door de “spits” wurmen, een hele toer. Veel auto’s, bussen vrachtauto’s, scooters en veel elektrische fietsen. Datong is een grote stad met ca. 700.00 inwoners. De stad ligt in het centrum van de provincie Shanxi en is het belangrijkste verkeersknooppunt tussen Noord-China en Centraal Azië. Er wordt altijd verteld dat in Beijing veel smog is, maar in Datong is het vele malen erger. Omdat waarschijnlijk de bloemen en het groen in deze smog niet goed groeien, hebben sommige hotels het aanzien proberen fleuriger te maken met kunstgras en kunstbloemen. Maar ook deze zijn helemaal bedekt met stof. Op onze vraag of de bevolking tegen deze toestand niet in opstand komt, blijkt dat men het voor lief neemt onder het motto: Beter korter leven in de stof en voedsel om te eten dan een schone omgeving en honger. Alles ziet grijs en grauw van de stof. Door de vele mijnen is er enorm veel afval.
In de omgeving liggen veel steenkoolmijnen. Ieder jaar komen er ook 6 nieuwe kolen gestookte elektriciteitscentrales bij
Datong is de grootste kolenproducent van China. Het werk in de mijnen is erg gevaarlijk. Ieder jaar sterven er veel mensen door ongelukken in de mijnen. Men zegt de mijnen veiliger te maken. Men sluit de oude mijnen, opent nieuwe maar deze blijken net zo gevaarlijk. Men probeert de omgeving een vriendelijker aanzien te geven door bomen te planten. Ook om het zicht op de grote afvalbergen te verbergen. De stammen van de bomen worden met touw strak omwikkelt om verdamping van vocht tegen te gaan. Op die manier hoopt men dat ze sneller doorwortelen. Onze reis gaat langs kolenmijnen, industrie en heel veel oude vervallen woonwijken. Ook veel nieuwe hoogbouw een stukje van de mijnen verwijdert. Deze nieuwe woningen zijn nodig om de mijnwerkers en hun familie te huisvesten, men is bang dat de oude huizen verzakken als gevolg van de mijnbouw. Voor de buitenwereld moet het er uitzien alsof alles perfect geregeld is. Op sommige plaatsen plant men bomen en bloemen om de vele industrie letterlijk te verbloemen. We arriveren in Yungang en bezoeken de grottempels. Deze tempels zijn in 2001 door Unesco uitgeroepen tot wereldcultuurgoed. De grote tempels zijn indrukwekkend en men spreekt wel van een van de wereldwonderen. Het werk aan de rotswanden werd ook na het vertrek van de Toba-Wei uit Datong voortgezet. Hier komen verschillende invloeden uit India, Het Byzantijnse Rijk en Griekenland samen. In 1903 werden de grotten opnieuw ontdekt. Het is inderdaad een wonder dat deze grottempels in deze zo vervuilde omgeving zo goed bewaard zijn gebleven. In de 53 grotten bevinden zich meer dan 51.000 Boeddhistische beelden, veel in haut-reliëf. Bij de ingang staat de houten Shifogu tempel. Dit is het enige dat is overgebleven van de kloosters die ooit voor de grotten stonden. Kevin geeft zich veel moeite om alles goed uit te leggen. Hij spreekt perfect Engels. Maria geeft aanvullende uitleg in het Nederlands. We bezoeken nog een klein marktje met Chinese kunstnijverheid en gaan terug naar de bus. Als we op de parkeerplaats aankomen, kunnen we overstappen in een andere bus. Van de bus waarmee we in Datong vertrokken waren lekte de airco. Sommige mensen kregen spontaan een douche. De microfoon werkte ook niet en de zitplaatsen waren berekend op Chinese maten maar niet op lange Hollanders. Maria kreeg een big applaus voor het zo snel regelen van een betere bus. Met deze bus moeten we nog een aantal dagen grote afstanden afleggen en enkele medereizigers pasten niet tussen de stoelen!
Onderweg naar ons volgende doel vertelt Maria uitgebreid over de Boeddhisten, Taoïsten en de Confusieïsten. Ze legt uit dat dit eigenlijk geen Religies zijn maar meer levenswijzen, filosofieën.
We gaan lunchen in Hengshan en bezoeken het Hangende Klooster. Dit klampt zich vast aan een steile rotswand. De bergwanden achter de meer dan 40 houten paviljoens werden uitgebouwd tot gebedsgrotten. We lopen via een hangbrug en daarna klimmen we omhoog. Het is mogelijk om tot boven in het klooster te gaan. Maria waarschuwt wel dat het niet geschikt is voor mensen die slecht ter been zijn en met hoogtevrees. Inderdaad, het zijn heel veel erg smalle en steile trapjes, langzaam lopen en goed opletten omdat de treden erg verschillend en onregelmatig zijn. Ook de balken van het plafond zijn op sommige plaatsen erg laag. Er zijn ook gedeeltes waar je via een smal buitenbalkonnetje verder moet. Erg hoog en erg smal. Op dat punt vooral niet naar beneden kijken. Binnen zijn er mooie kleine gebedspaviljoens met prachtige beelden en versieringen. Dit klooster is beslist een bezichtiging waard.
Onze tocht gaat verder naar Taiyan. Ondertussen rijden we door een gebied dat bekend staat om zijn zandstormen. We rijden door een bergachtig gebied, in de dalen kleine dorpjes. Op de terrasvormige bergen worden groenten en fruit geteeld. Ondertussen begint het steeds harder te waaien en we komen in de bekende zandstormen terecht. Alles ziet grauw en grijs. Als je de zon door de wolken heen kunt zien is deze zelfs grijs. We zien nog een klein stukje van de 2 e ring van De Grote Muur. Juist op het moment dat we dit passeren is het iets minder grijs. We rijden door een van de langste tunnels van China 5,1 km. lang.
Bij een wegrestaurant maken we een tussenstop. Hier is heerlijke koffie te kopen tegen een redelijke prijs. Om 20.00 uur arriveren we in ons hotel in Taiyuan. Mooi hotel, fijne kamer, heerlijk eten.

24 april
08.30 uur vertrek.
Taiyuan is de huidige hoofdstad van de provincie Shanxi. Het is een grote stad met 2x7 rijbanen. Op een kruispunt een onvoorstelbare chaos van voertuigen. Bussen, vrachtauto’s, kleine gemotoriseerde riksja’s, scooters, fietsers enz. Men heeft langs de rechterrijbaan bij kruisingen wel een door hekjes afgeschermde rijstrook gemaakt voor de fietsers. Wel zo veilig. De economie van de stad drijft op de chemische fabrieken, machinebouw en de steenkoolmijnen. Vandaag waait het niet meer zo hard maar alles oogt nog steeds grauw. Een gevolg van de uitstoot van de gassen van de fabrieken en de steenkoolwinning. Voordat we de stad verlaten, brengen we eerst een bezoek aan een bank om te wisselen en te pinnen. De komende dagen is dit niet meer mogelijk. Maria heeft ons verteld dat er in het stadje waar we naar toe gaan marktjes zijn waar je veel leuke dingen kunt kopen tegen een redelijke prijs.
We rijden de stad uit.Een van de beroemdste tempels van Shanxi ligt ca. 25 km. ten zuiden van Taiyun, in een betoverend landschap begroeid met cipressenbomen. De Tempel van de Ministers van Jin (Jinci tempel). Deze ligt in een naar klassiek Chinees voorbeeld aangelegd park. Bijzonder mooie tuinen met daarin mooie tempelcomplexen. In het midden van dit complex: De Hal van de Heilige Moeder. Hierin een beeld van de heilige moeder omringd door 44 vrouwen die de gebruiken en de omgangsvormen uit deze periode belichamen.
We gaan lunchen op een voor China unieke locatie. Een restaurant temidden van tuinen, watervallen en kunstwerken. Het eten is smaakvol. We nemen ook de tijd om te fotograferen.
Onze reis gaat verder en we bezoeken het in 1755 tijdens de Qing-dynastie gebouwde villapaleis en de tuinen van een rijke zakenman Qiao. Het heeft zgn. courty-yards met kamers, tempels enz. No.5 heeft als filmset gediend voor de film Raising the Red Lanterna. Deze film heeft een Oscarnominatie gekregen en heeft dezelfde regisseur; Zhang Yimou, als van de openingsceremonie van O.S. 2008.
Het complex is nu een museum. In ieder gebouw een ander thema, oa. school, woonkamer, werkkamer, handelsruimte enz. Men kan zich op deze manier een goed beeld vormen hoe men leefde tijdens deze periode.
Op weg naar Pingyao brengen we een bezoek aan de Boeddhistische Shuanglin tempel. Sinds kort staat deze tempel ook onder bescherming van Unesco. Het complex heeft twee grote tempels en enkele bijgebouwen, twee grote binnenplaatsen en is geheel ommuurd.In deze tempel meer dan 2000 gekleurde sculpturen. Ook hier zien we weer diverse Boeddhabeelden, een vrouwen figuur met heel veel armen en natuurlijk beelden van heldhaftig uitziende krijgers. Er zijn ook nog enkele monniken aanwezig.
Jammer dat vrijwel alles bedekt is met een dikke laag stof. Hier valt door Unesco nog heel veel werk te doen. Voor Maria, onze reisleidster, was dit bezoek ook nieuw. Er zijn behalve onze groep verder ook geen toeristen. We kunnen alles rustig bekijken.
Om ca. 18.00 uur arriveren we Pingyao. Het is een kleine autovrije ommuurde stad. De bus moet buiten de stadsmuren blijven en we worden met elektrocars naar het hotel gebracht, hotel Hua Yuan. Een heel andere locatie dan voorbije nacht. Het hotel is gevestigd in een historische villa. Sfeervol dat wel maar verder doen de kamers mij een beetje denken aan een jeugdherberg. Authentiek maar niet erg comfortabel. De “badkamer” heeft wel een douche, zonder gordijn en heel misschien warm water. Ook een toilet maar als een persoon gedoucht heeft kun je zonder natte voeten te krijgen niet meer naar het toilet. Het afvoerputje bevindt zich midden voor de deur en het duurt ca. 2 uur voordat de vloer is opgedroogd.
Maria stelt voor om vanavond weer gezamenlijk te dineren, ze heeft bedacht een Chinese Hot-pot. Dit wil zeggen een grote pan met een soort kruidensoepje midden op tafel. Hierin wordt door een van de hotelmedewerksters vlees en groenten gekookt. Met stokjes wordt het weer uit de pan gevist in een soort pindasausje gedoopt en dan krijgt iedereen iets op het bord. Gezellig is het wel, sommigen vinden het wel lekker, maar wij vinden het maar matig. Zeker niet voor herhaling vatbaar. Om 22.00 uur gaan we naar onze kamer. Benieuwd hoe het slapen gaat. De bedden hebben een stenen ondergrond met daarop een 3 cm.dik (dun) kapokmatrasje!

25 april
08.00 opstaan, ontbijten. Het slapen is meegevallen, hier en daar gevoelige plekken, maar hopelijk herstellen deze voor de volgende nacht.
We gaan een wandeling maken in het stadje, maar ook over de stadsmuren.
Bezoek aan de rechtbank. Er staan nog de martelwerktuigen opgesteld welke nog niet zo lang geleden hier gebruikt werden. Voor vrouwen oa. een spijkerpaard, voor mannen een houten kruis met touwen. Bij de rechtbank wordt een spel opgevoerd waarbij een vrouw een man beschuldigd. De hele opvoering is in het Chinees. Wij denken dat het gaat over een vrouw die haar man beschuldigt van overspel. Nee, het blijkt te gaan over een vrouw die een man beschuldigd van diefstal. Na een heel verhaal van de rechter, zijn helpers bewakers en de griffier wordt de man schuldig bevonden, hij krijgt de nodige stokslagen en wordt afgevoerd. Alles komt goed.
We hebben vandaag van een Chinese toerist een lesje gekregen hoe we moeten lachen als we poseren voor de Chinese fotograven. We leren hoe we ah, wha en ma moeten zeggen. Een komische toestand.
Wandeling over de tot 12m. hoge stadsmuren van Pingyao. We hebben een uitstekend uitzicht op aan de ene kant het historische gedeelte van de stad aan de andere kant het nieuwe Pingyao. We zien vanaf de muur een begrafenis. Een prachtig versierde lijkkoets en een draagstoel met daarin waarschijnlijk de weduwe of weduwnaar van de overledene. Er is een gebedsdienst bij een openluchtaltaar. Erlangs staan allemaal grote kleurige ringen. Dit moeten we vergelijken met de bloemstukken bij een begrafenis in Nederland. Aan de zijkant zit een fluitspeler, hij speelt indringende treurmuziek. Onze gids vertelt dat in China de mensen al een dag na hun overlijden gecremeerd moeten worden.
De stadsmuur is versierd met veel bronzen figuren, zoals wachters, wijsgeren, er is op een plek zelfs een tafel met stoelen, bedoeld om recht te spreken.
We bezoeken de bank (Rishenchangbank 1824 ), dit is de eerste van China en een van de eersten in de wereld waar met cheques gewerkt werd. Veel vertrekken met daarin foto’s van de vroegere bankdirecteuren en voorwerpen die in die tijd gebruikt werden.
We lunchen in het hotel, nu wel erg lekker. De dames doen hun uiterste best het ons naar de zin te maken en zijn erg vriendelijk en behulpzaam. Soms wel een beetje te onderdanig.
S’middags hebben we vrij om op eigen gelegenheid het stadje te verkennen. Pingyao heeft vele kleine smalle straatjes met kleine huisjes met een piepklein binnenplaatsje. Het ziet er naar onze begrippen armoedig uit maar de mensen zijn er erg vriendelijk. In sommige straatjes zijn veel winkeltjes. Er wordt heel wat afgehandeld en gekocht. Wat opvalt is dat alle verkopers vriendelijk blijven al koop je niets. Men is ook niet opdringerig, er heerst een prettige ontspannen sfeer.
Er is afgesproken om 19.15 uur, met de mensen die dit willen, samen te gaan dineren. Maria en Kevin hebben hiervoor een leuk restaurantje uitgezocht. Het eten is verrukkelijk. Ook een CD met klassieke muziek gekocht. Vandaag weer een zonnige dag ca. 23gr. Om 22.00 uur naar bed, morgen wacht de langste busreis van deze rondreis.

26 april
08.30 uur vertrek.
We hebben niet al te best geslapen. Het kapok matrasje van 3 cm. dik op een stenen ondergrond is toch niet erg comfortabel. In dit hotel, hoe romantisch ook, zou ik geen nacht langer willen blijven.
We worden vanmorgen ook weer met de electro-cars tot buiten de stadsmuren naar de bus gebracht. Als we met de bus buiten de stad komen, rijden we een groot gedeelte van de 550 km. door een bergachtig gebied, diepe kraters, groene terrassen tegen de bergen, dalen met daarin vruchtbare valleien. Er is veel tuinbouw en akkerbouw. We genieten van het mooie uitzicht, jammer genoeg is er geen tijd om te stoppen en te fotograferen. We moeten deze beelden maar op de harde schijf van ons geheugen opslaan.
De hemel is helder, de bomen en struiken alles is frisgroen en mooi verzorgd. De middenbermen van de autowegen zijn keurig verzorgd. Wat een verademing na de grijze omgeving van Datong. We rijden over heel hoge bruggen, als je hoogtevrees hebt kun je beter niet naar buiten kijken. Ook rijden we door de langste tunnel van China, de Yammerguntunnel 5,6 km lang.
Maria vertelt tijdens deze bustocht veel over het politieke beleid van de laatste 50 jaar. Criminaliteit; de zgn. rode ogen ziekte. Broederschappen, malafide praktijken, corrupte ambtenaren. Triades; illegale mensenhandel, prostitutie, drugs. De politie is vaak niet van criminelen te onderscheiden, Soms dezelfde persoon. Boeren verbouwen opium om geld te verdienen. De heroïne en opium van zuidwest China wordt verscheept naar andere landen.
Toch is dit in China wettelijk ook verboden, er staat zelfs de doodstraf op, maar ”met geld is alles te koop, of om te kopen”. Per jaar worden ca. 1400 mensen geëxecuteerd (kogel) en 6000 veroordeeld.
China wil de wereld doen geloven dat hun economie geweldig floreert. Er wordt gesjoemeld met cijfers, het blijkt dat de werkelijkheid niet zo rooskleurig is. Er is veel werkeloosheid. Ook onder de hoog opgeleide jongeren. Vaak moet iemand met een universitaire opleiding gaan werken in een laag betaalde baan om te overleven. In China krijgt iemand die geen werk heeft geen uitkering. We pauzeren voor de lunch in een wegrestaurant, eenvoudige, pittige maaltijd.
Tijdens het tweede gedeelte van de busreis komen we door gebieden met veel industrie.De lucht is niet meer zo helder. We rijden over een brug over de Gele Rivier. Een van China’s grootste rivieren, 5500 km. lang. De rivier is op sommige plaatsen erg breed met overal kleine eilandjes. We zien veel elektriciteitscentrales die hun afval in de rivier lozen. Het gevolg is dat de rivier sterk vervuild is. Het is zelfs niet raadzaam je hand erin te steken, je zou de huid verbranden. Vlak voordat we in Xian aankomen, nemen we afscheid van onze gids Kevin. Hij is een zeer deskundige, vriendelijke gids die perfect Engels spreekt. Ook Kevin spreekt enkele afscheidswoorden; hij roemt onze Ned. gids Maria, vind dat ze veel werk verzet. Hij besluit met de opmerking: But somethimes she is a little bit too spycie for me. Bij die opmerking kunnen we ons wel iets voorstellen!
Om 18.00 uur arriveren we in het hotel New Henderson voor de komende twee nachten. Mooi hotel met fijne ruime kamers en prima sanitair.
Om 19.00uur dineren we gezamenlijk in het hotel, heerlijk gegeten.

27 april
08.30 uur vertrek (geen koffers buiten zetten).
Heerlijk geslapen, weer een prima bed en een fijn verzorgde badkamer.
We genieten van een uitgebreid ontbijt met een gebakken of gekookt eitje en een uitgebreid assortiment broodjes.
Na vertrek bezoeken we eerst de 25 km. lange muur van Xian. We beklimmen de muur, wandelen een stukje. Jammer genoeg is het op dat moment een beetje mistig, smog? Toch hebben we vanaf de muur mooi uitzicht over historische gebouwen oa. De Kleine Ganzen Pagode en een bijzondere ophaalbrug, maar ook zien we tal van nieuwe gebouwen, ook hier heeft de tijd niet stil gestaan.
Daarna bezoeken we een fabriek waar replica’s van het Terracottaleger gemaakt worden. Maria adviseert deze hier niet te kopen maar te wachten tot bij de opgravingen van het echte Terracottaleger. Daar worden ze ook verkocht tegen een veel lagere prijs (verkoop is wel illegaal), wel niet de kwaliteit van in de fabriek maar als hebbedingetje oké. We zien hoe de beelden gemaakt worden van klei. Gedeeltelijk met de hand en gedeeltelijk met mallen. Ook is er in de fabriek weer van alles te koop. Beschilderd houtsnijwerk en met een andere houtsoort ingelegde meubelstukken. Natuurlijk een textielafdeling. Hier mogen we een uurtje rondlopen!
We gaan lunchen in een hotel, alles prima verzorgd.
Daarna bezoeken we het befaamde Terracottaleger van Qin Shihuangdi. Eerst gaan we naar de panoramabioscoop.Er wordt een korte film vertoond over de militaire vereniging onder keizer Shihuangdi, gevolgd door een film over de waarschijnlijke aanleg en de 2000 jaar latere ontdekking van het grafcomplex. In 1974 is het complex bij toeval ontdekt door twee boeren bij het graven van een bron.
Het grafcomplex bestaat uit diverse grafkuilen. Hoofdattractie een grafkuil van 230x 62 m. met daarin ca. 1100 terracotta soldaten, 32 paarden, bronzen wapens en overblijfselen van strijdwagens. Vanaf een rondgang kijk je in de graven waar gedeeltelijk de beelden zijn gerestaureerd, indrukwekkend. De beelden zijn nu onderhevig aan vocht en sterke temperatuurwisselingen, dit komt op den duur deze opgravingen niet ten goede. Op dit moment weet men dat er min. 5 grafkuilen zijn. Men heeft nog niet alles geopend. Eerst wil men betere conserverings technieken onderzoeken om de opgravingen te behouden. Onze nieuwe gids Mary geeft uitleg, weer een goede gids. Na de rondleiding hebben we tijd om alles rustig te bekijken en te fotograferen. We bezoeken het museum met daarin kleine kopieën van twee bronzen strijdwagens. Op het terrein is ook een theesalon. Daar wordt ons de kunst van het theeschenken bijgebracht. Een hele ceremonie, wel leuk om een keertje mee te maken. Op het programma staat een bezoek aan de bronnen van Huaqing Chi. Maria vertelt ons dat deze zijn opgedroogd en dat het geen zin heeft hier naar toe te gaan. ( later lees ik in een brochure die op de kamer ligt, dat de bronnen jaarlijks door vele bezoekers bezocht worden, hoe kan dit nu)? Tijdens onze rit terug naar het hotel is er weer veel file. Positief denken: We hebben een sightseeing toer en kunnen rustig de stad bekijken. Bij aankomst hebben we ½ uur om te douche en om te kleden. We gaan gezamenlijk eten in een restaurant waar Westers voedsel geserveerd wordt. Het Chinese eten smaakt voortreffelijk, maar als echte Hollanders is een lekkere patat toch weer heerlijk. Zelfs messen en vorken op tafel, dat hebben we de voorbije dagen zelden meegemaakt. Om 20.30 uur kunnen de liefhebbers naar een voorstelling: Tang Dynasty Ode, in het Sunshine Grand Theater. Apart gebeuren. In de benedenzaal zitten voor de voorstelling veel mensen te dineren. Wij hebben plaatsen op de bovenste ring. Het duurt even voordat iedereen een plaats heeft. Er was wel gereserveerd, maar een aantal stoelen stonden zover naar achteren dat er nauwelijks zicht is op het podium. Maar alles komt goed.
De voorstelling is een combinatie van dans, folklore, historische kostuums en acrobatiek. Een prachtig kleurenspel op mooie muziek. De moeite waard.
Om 21.45 uur weer terug naar het hotel, vanavond weer de koffers reorganiseren. Morgenavond gaan we met de nachttrein naar Nanjing. Morgenvroeg worden de koffers opgehaald en we zien deze pas weer bij aankomst in het volgende hotel. Het is weer goed nadenken. Alle vloeibare spullen uit de koffer en in de handbagage, tevens eventuele nachtkleding voor in de trein.

28 april
Vanmorgen mochten we uitslapen tot 07.30 uur.Het uitslapen is gelukt. De eerste nacht in China lang en goed geslapen. Als eerste brengen we een bezoek aan een Jade fabriek.We zien hoe de ruwe stenen bewerkt worden tot ware kunstwerkjes. Een werkstuk wordt door een persoon gecreëerd. We horen dat Jade niet alleen groen is zoals de meesten van ons dachten, maar Jade is er in veel verschillende kleuren. De prijs van Jade heeft te maken met de zuiverheid van de steen en met de zeldzaamheid van de kleuren. De kleur zacht-lila is het duurste. Er staan objecten van Euro 500.000. Ook zijn er mooie sieraden te koop. Jade verwerkt in goud en zilver. Natuurlijk krijgen we na de rondleiding en de uitleg ruimschoots de gelegenheid om iets te kopen. De mooie stukken vinden wij toch iets te duur. Als herinnering kopen we een kleine hanger met een ornamentje van Jade. In de naastgelegen winkel zijn natuurlijk ook weer veel andere dingen te koop.
Na dit bezoek gaan we naar een supermarkt om inkopen te doen voor onze treinreis, lekkere hapjes en een drankje.
Wanneer we 5 min. binnen zijn worden we gewaarschuwd snel het pand te verlaten, brandalarm. Er schijnt brand te zijn op de 5 e etage. Omdat we geen Chinees kunnen lezen volgen we de plaatselijke bewoners en komen via de brandtrappen en de ondergrondse parkeergarage weer buiten. We gaan lunchen in een vlakbij gelegen hotel, heerlijk.
Na de lunch kunnen we alsnog onze boodschappen doen in de supermarkt, alles is weer onder controle. Wel ruik je in de gangen nog rooklucht. We kopen een kleine handdoek om ons in de trein op te frissen en ook nog enkele lekkere hapjes en drankjes. Verder koop ik een nieuwe lipstick, waarschijnlijk heb ik deze in een van de andere hotels vergeten in te pakken.
We brengen een bezoek aan De Grote Wilden Ganzen Pagode uit 647. De Pagode werd verschillende keren beschadigd door aardbevingen en Boeddhistenvervolging en is de 10 e en 16 e eeuw gerestaureerd. De Pagode is 73 m. hoog en heeft zeven verdiepingen. Hij maakte vroeger deel uit van het grote boeddhistische Klooster van de Grote Genade. Ook nu leven hier nog monniken. Op een terras voor de pagode een prachtig versierde klok in een klokkenstoel. Er staan nog verschillende mooie gebouwen in een prachtige tuin. We zien, maar horen vooral veel vogels.
Ons volgende bezoek is aan de Moslimwijk met de grootste moskee van China.
Vlakbij de moskee ligt de Trommeltoren. De toren is als het ware de toegangspoort tot de wijk. Hier liggen verschillende winkels waar men oude trommels kan kopen.
De moskee ziet er heel anders uit dan de moskee die wij vanuit Nederland kennen. Geen pompeus gebouw met koepel, maar allemaal kleinere gebouwen met veel houtsnijwerk gelegen in een grote tuin. De moskee is ook nu nog in gebruik. In een van de gebouwen tableaus met geschriften. Heel apart.
In de omgeving vele kleine straatjes met winkeltjes en marktjes. Maria waarschuwt goed op onze spullen te letten; criminaliteit. Onvoorstelbaar zoveel kleine kraampjes bij elkaar. Het spel van bieden en afdingen begint weer. Na heel veel onderhandelen kopen we 2x2 kleine klokjes, vraagprijs Yuan 45 per stuk, we betalen uiteindelijk 2 voor Yuan 15. Omdat we inmiddels nogal wat cadeautjes gekocht hebben, op zoek naar een stevige niet te dure tas. Uiteindelijk lukt het er eentje te kopen voor Yuan 50, vraagprijs Yuan 450. Het kost moeite, maar Maria heeft ons verteld: handelen tot ze beginnen te huilen!
De groep komt weer samen bij De stenen Poort. We gaan dineren in een hotel vlakbij het station.
Op het station van Xian is het erg druk. Alles krioelt door elkaar. We mogen weer wachten in de wachtkamer van de hogere klasse. Om 19.30 uur kunnen we net zoals bij een vliegtuig “boarden”. We hebben samen met Jan en Reinie een slaapcoupé met softsleepers. Aan ieder kant twee bedjes boven elkaar. De dames kiezen ervoor om beneden te slapen, de mannen kunnen via enkele stapsteunen naar boven klauteren. Later blijkt dat de bedden beneden duurder zijn dan de bovenste, komisch! Eerst met zijn vieren gezellig thee gedronken met een koekje erbij, daarna even bij de buurcoupés langs en een praatje gemaakt. Een gezellige boel, lijkt een beetje op een schoolreis, knusjes. Om ca. 23.00 uur gaan we proberen te slapen. Veel Chinezen hebben gekozen voor de andere klasse. Bedjes 3 hoog, men ligt als het ware vlak boven elkaar op een soort schapjes. Overdag kan het middelste gedeelte opgeklapt worden zodat men kan zitten.

29 april
Redelijk gerust en geslapen in de trein. Prima bedjes. Om 06.00 uur worden we wakker, de trein staat ca. een half uur stil op een station. Omdat slapen niet meer lukt naar de toiletunit. We kiezen voor tandenpoetsen en een klein wasje aan een vaste wastafel. Maria heeft ons uitgelegd, als we de Gele Rivier hebben overgestoken zijn duurt het nog ca. 15 min. voordat we in Nanjing aankomen.We arriveren om 08.45 uur Nanjing.
Op het station is het nog even goed op elkaar passen. De nieuwe gids Who, voor de komende dagen, mag niet tot op het perron komen.
Ook hebben we weer een nieuwe chauffeur, Ho. Met de bus is het ca. 15 min.rijden naar het 5 sterren hotel: Mandarin Garden Hotel. We kunnen meteen ontbijten. Inderdaad een 5 sterren ontbijt, zeer uitgebreid en lekker. De koffers arriveren inmiddels ook in het hotel.Iedereen is blij om na het ontbijt naar de kamer te kunnen gaan om op te frissen na een nacht in de trein.
Om 10.30 uur vertrekken we voor een bezoek aan het museum van Nanjing. In de belangrijkste zalen krijgen we uitleg van de gids. Daarna kunnen we alles rustig bekijken. Een grote collectie Ming en Qing porselein. Bijzondere voorwerpen van Jade, oa. een lijkwade gemaakt van kleine vierkante stukjes Jade en zilverdraad, die dateert uit de periode van de Oostelijke Han-dynastie (25-220). Ook veel voorwerpen uit de Bronstijd. Verder Textiel oa. Brokaat en Zijde. Enkele dames laten op een antiek weefgetouw zien hoe vroeger Brokaat vervaardigd werd. Er is een afdeling met litho’s en Oost-Indische inkt schilderijen.
Het gebouw ligt in een prachtige tuin. Wij ontdekken een standbeeld van Michael Angelo. Helaas kan niemand ons vertellen wat zijn relatie tot China was.
We hebben in China al vaak verkeersborden gezien met daarop een trompet met een rode streep er doorheen. Vandaag lukt het ons dit komische verkeersbord goed te fotograferen.
Voor de lunch is weer gekozen voor een mooie locatie. Heerlijk uitgebreid gegeten.
Met de bus gaan we naar China’s trots, de grote brug over de Yangtzi rivier. De brug is aanvankelijk gebouwd met behulp van de Russen. Nadat de Sovjets vanwege ideologische onenigheden tijdens de Culturele Revolutie waren vertrokken, werd de brug zonder Russische hulp in1986 voltooid. De brug staat op twee hoge pijlers en heeft twee verdiepingen, de bovenste voor het wegvervoer, de onderste voor het treinverkeer. De brug is 6772 m. lang en overspant de brede rivier niet ver van de noordwest hoek van de stad. Bij de ingang een levensgroot portret van Mao. Je kunt kunststof bloemen kopen en ter verering bij het portret leggen. Maria vertelt dat de bloemen s avonds verzameld worden en de dag erna weer verkocht worden. Business is business. We kunnen met de lift in een van de pijlers naar boven. In de “mooiste”kamer geeft Maria aan de hand van een maquette uitleg over het bouwverloop en de constructie van de brug. Op het platform hebben we een adembenemend uitzicht over skyline van Nanjing en de haven. Ook zien we treinen onder de auto’s op de dubbele brug rijden. Beneden in het gebouw (pijler), werkt een van China’s meesters op het gebied van het aan de binnenkant beschilderen van glazen voorwerpen. Minuscule voorstellingen in prachtige kleuren. Natuurlijk kunnen we ook weer van alles kopen. De commercie in China is weer ruimschoots aanwezig.
Voor de liefhebbers bestaat de mogelijkheid mee te gaan naar een instituut voor voetreflex- massage. Ca. 20 personen oa. Mart, hebben belangstelling. Zelf voel ik meer voor een uurtje relaxen op de kamer. Aanvankelijk wilde ik naar het zwembad van het hotel gaan. Maar na inspectie bleek het water slechts 23gr., te koud voor mij. Klein probleem, we waren het kamernummer vergeten, na enkele deuren te hebben geprobeerd terug naar de receptie voor hulp. Met de sleutelkaart en het paspoort werd het nummer opgezocht.
Vanavond gaat iedereen op eigen gelegenheid eten. De meesten van de groep besluiten naar de vlakbij gelegen Mac. Donald’s te gaan. We nemen een frietje en een lekkere milkshake. Als toetje een heerlijke kop koffie en dat alles voor het enorme bedrag van ca, Euro 7,50.
We wandelen naar het Mandarin plein, hieraan ligt de Confuciustempel. Jammer genoeg gaat deze sluiten op het moment dat we arriveren.We kunnen alleen de buitenkant bekijken.Het plein met het meertje is schitterend verlicht. Op de gebouwen duizenden lampjes in allerlei kleuren. Op het water romantisch verlichte bootjes. Aan de overkant van het water speelt een orkestje luister- en relaxmuziek. Een sprookjeswereld. We fotograferen al dit moois en genieten van de sfeer. Het is er erg druk, er zijn ook veel Chinese toeristen, we mogen dus weer poseren.
We wandelen nog door de winkelstraat. De winkels zijn tot s avonds laat geopend. Als je de prijzen van de kleding ziet lijkt het hier wel het paradijs. Je kunt met weinig geld veel en leuke dingen kopen, we beheersen ons want de koffer wordt al voller en voller.
Terug in het hotel bekijken we enkele zalen en de lobby. Wat een mooi hotel. Om 23.00 uur besluiten we naar bed te gaan.

30 april
08.30 uur vertrek.
Als eerste bezoeken we een parelkwekerij met winkel. We krijgen hier uitleg over het kweekproces. Oesters worden geënt met parelextract. Omdat het een stof is die niet natuurlijk is, scheidt de oester zelf een stof af waardoor de parel gaat groeien. Het duurt minimaal 3 jaar voordat de eerste parels geoogst kunnen worden. Meestal wacht men met oogsten 7 jaar. Er zijn verschillende maten, vormen en kleuren parels. De rose- en lila parels zijn het duurste. Er worden enkele pareloesters geopend en we krijgen allemaal een parel.
Natuurlijk kunnen de kooplustigen ook een sieraad kopen. Het duurt vrij lang (erg jammer van de tijd) voordat we weer verder gaan.
We rijden door een prachtig park met waterpartijen, bloemperken, lange lanen met Platanen. De Platanen hebben we in de stad ook al veel gezien. De bomen zijn op een speciale manier geënt, hierdoor hebben ze allemaal op dezelfde hoogte vertakkingen, erg mooi. Op de achtergrond de 448m. hoge Purperberg die ook wel de SunYatsen-berg genoemd wordt.Tegen de zuidelijke helling ligt het Linggu-park met de Balkloze hal (Beamless Hall) Het plafond heeft geen balken, maar een soort tongewelf. Deze hal staat op de plaats waar vroeger een tempel heeft gestaan. De hal is ter nagedachtenis aan de gevallenen van1920-1923. Er is ook een ruimte met een wassenbeeldenmuseum. Oa. van Dr. Sun Yatsen en andere belangrijke personen. Een stukje verder in het park een aantal trappen omhoog, staat de Linggu Pagode. Deze heeft 7 verdiepingen. Binnen een stenen wenteltrap. Op elke verdieping een balkon vanwaar men prachtig uitzicht heeft over het park(een groene oase) en de stad Nanjing.
We komen bij de toegang tot het Sun Yatsen Mausoleum. Een grote poort met drie bogen verkondigt het motto van Sun Yatsen, Bo ai (universele liefde).
Vanaf hier loopt een brede laan naar de hoofdingang van het Mausoleum. Hier vereeuwigen vier ingebeitelde karakters zijn basisprincipe:
Tian xia wei gong (de wereld/China is voor iedereen).
Een lange trap voert door poorten naar het 158 m. en ca. 430 treden hoog gelegen graf van de in 1925 gestorven Sun Yatsen.Tot in de wijde omtrek schittert het blauw geglazuurde pannendak van het 323 brede en 73m hoge gebouw.
We wandelen door het park, langs meertjes, bloemen, struiken, bomen. Alles is mooi verzorgd. Een gedeelte van het park is pas drie jaar oud. Toch staan ook hier al grote bomen. In China worden de bomen geplant als ze al vrij groot zijn. Naar Chinese begrippen moet alles meteen groots zijn. We lunchen in Nanjing, prima verzorgde lekkere maaltijd. Er wacht ons vandaag nog een behoorlijke lange busreis naar Suzhou. Ca. 4 uur. Tijdens de busrit, geen indrukwekkend landschap, een beetje saai. Suzhou ooit een van China’s mooiste steden is tegenwoordig een megastad met ca, 8 miljoen inwoners. De autowegen liggen in lagen boven elkaar. Overal bouwkranen. Wat opvalt, zijn de tientallen dezelfde flatgebouwen. Suzhou is bekend geworden door de Chinese tuinarchitectuur tijdens de Ming-dynastie.Vandaag de dag zijn er nog maar een dozijn tuinen over, die in ere werden hersteld. In deze schitterende tuinen, die sinds 1997 tot het Unesco- wereldcultuurgoed behoren, werd een zo groot mogelijk aantal landschappen gecreëerd.
Om18.30 uur arriveren we bij ons hotel: Traveller Inn Gusu.Het ziet er netjes uit. We gaan om 19.15 uur samen dineren in een speciaal restaurant. Helaas vinden de meesten het niet lekker. Het vlees bevat veel bot, nauwelijks vlees en niet gaar. Pepers die waarschijnlijk tien maal opgewarmd zijn en aanvoelen als plastic. Een of ander gerecht dat lijkt op kunststof spons. We zijn beter gewend.
Vanuit Nederland komt het bericht dat er een aanslag is gepleegd op de koningin. Heel onwerkelijk als je dit zo ver van huis hoort.
Bij controle van de koffers blijkt dat er diverse koffers stuk zijn. Er wordt ook heel wat mee afgesjouwd en tijdens het vervoer wordt er niet zachtzinnig mee omgegaan.

1 mei
08.30 uur vertrek.
Suzhou is een stad met veel kanalen. In de 12 e eeuw werd de stad het centrum van de zijde industrie. Het Keizerkanaal werd aangelegd. In de stad waren tijdens deze periode meer dan 14 kanalen, 359 bruggen en meer dan 50 tempels en Pagoden.
Bezoek aan zijde fabriek. Demonstratie door Maria: van vlinder, eitje, rups tot zijdedraad. We mogen rondlopen door de fabriek en zien hoe de mensen vingervlug de coconnetjes aan de spoelen bevestigen om er een mooie gladde draad van te krijgen. Daarna shoppen in de bijbehorende winkel. Dit duurt erg lang, jammer van de tijd. De commercie zal er wel bij horen.
In de stad op de grote rivier mooi versierde boten. Er is een feest met een wedstrijd geweest georganiseerd door het bureau voor toerisme. Het doet een beetje denken aan carnaval in Nederland. In een bepaald gedeelte van de stad staan bushokjes die doen denken aan Pagodes, heel bijzonder. Suzhou’s trots zijn de langs de kant van de weg staande kamferbomen. Van de olie worden de bekende mottenballen gemaakt.
Shuzou staat ook bekend om zijn schitterende tuinen. Wij bezoeken de Lingering Garden. (tuin van het toeven) Mooie rotspartijen, vijvertjes en planten. Op een van de vijvers een bootje met daarin een dame in klederdracht spelend op een harp. Het bootje wordt langzaam door een gondelier voortbewogen. Het is immers de tuin van het toeven, alles moet langzaam. In een van de pagodes een dame die viool speelt. Speciale aandacht voor een afdeling met honderden Bonsai boompjes. In deze tuin zou je wel een hele dag kunnen vertoeven. Prachtig een dergelijk rustplek in een miljoenenstad.
Na een heerlijke lunch rijden we om 13.45 uur richting Shanghai.
Bij het binnenrijden van de stad zien we eindeloze rijen wolkenkrabbers. Rijen van dezelfde flatgebouwen zijn bedoeld als woningen. De zakengebouwen en hotels hebben veelal een futuristische uitstraling. De een nog aparter van architectuur dan de ander, het blijft verbazen. Het verkeer is een gecontroleerde chaos. Volgens Maria is het niet “druk”. Waarschijnlijk zijn veel inwoners van de stad Shanghai vanwege de feestdag 1 mei naar buiten de stad vertrokken. Omdat dit jaar 1 mei op vrijdag valt, heeft men ook hier lang weekend. We arriveren ca. 15.30 uur bij ons hotel, Shang Hai Zhao An. Mooie grote kamer. We hebben vrij tot 17.30 uur. Iedereen gaat een beetje rusten op de kamer. Voor de avond is er nog een druk programma.
Om 17.45 uur vertrekken we met de bus voor een bezoek aan het 420 m. hoge Yin Mao Building. Dit is een van de fraaiste wolkenkrabbers van Shanghai, het gebouw lijkt op een gigantisch, kunstig geslepen voorwerp. Het gebouw behoort tot een der hoogste ter wereld. Op de hoogste verdiepingen zijn chique hotels en een exclusieve bar gevestigd. Wij gaan met de lift in 43 sec. naar de 80 e etage. Er is een rondgang met glas vanwaar men een schitterend uitzicht heeft over de stad. Toen we arriveerden was het nog niet donker en kregen een goed beeld van de stad bij daglicht. Langzaam werd het donker en vele miljoenen gekleurde lichtjes op de gebouwen, in de straten en op de boten op de rivier geven de stad het beeld van een sprookjeswereld uit duizend en een nacht. Adembenemend mooi. We hebben geluk dat het vandaag een heldere dag is. In de binnencirkel het 152m hoge Atrium. Je kijkt zo de diepte in met vele lichtjes. Maria had verteld dat de eerste keer dat je naar beneden kijkt iedereen schrikt, je hoeft echter niet bang te zijn want je staat achter een glazen wand. Een hele ervaring het bezoek aan deze toren. Ondertussen is het erg druk geworden op het platform, ook voor de Chinese toeristen is dit een attractie. Voordat we met de lift naar beneden kunnen is het dicht op elkaar gepakt een kwartiertje in de rij staan. Niet geschikt voor mensen met engtevrees!
We maken een rondrit door de verlichte stad Shanghai en stoppen bij de televisietoren om te fotograferen. Deze toren heeft ook weer een unieke architectuur. De verlichting verandert telkens van kleur. Ook brengen we een bezoek aan de Bund, een grote promenade langs de rivier. Deze ligt aan de overkant van de rivier, vanaf deze plek krijgt men weer een heel ander beeld van het moderne stadsgedeelte Pudong met de hoge futuristische gebouwen. We zien de Yin Mao Building en zien de plek waar we kort tevoren nog stonden, wat een hoogte! We gaan dineren in een chic hotel met allemaal knusse “kamers”. In iedere kamer, de voor ons inmiddels bekende ronde tafel met plaats voor 10 personen. We hebben onze eigen gastvrouw en heer. Het diner is weer voortreffelijk.
Na het diner bezoeken we nog de “Franse Connectie”. Voordat we de wijk binnengaan, lopen we door kleine poortjes en onder intieme boogjes. Je zou niet verwachten dat hierachter zoveel mooie historische gebouwen en luxe te vinden is. Deze vroegere koloniale wijk is helemaal gerestaureerd en is nu het shopping, maar vooral uitgaanscentrum voor de welgestelde jeugd. Na nog een busrit te hebben gemaakt door enkele luxe winkelstraten keren we terug naar het hotel. Iedereen is moe van de busrit en de vele indrukken opgedaan in de stad en verlangt naar bed. Vandaag weer een zonnige dag met prachtig weer, ca. 25gr.

2 mei
08.30 uur vertrek met de bus.
Bezoek aan de Tuin van de Mandarijn Yu, de Yuan tuinen. Deze tuin is een van de meest indrukwekkende van de voor Zuid-China typische Taoïstische tuinen. De tuin werd in 1559 aangelegd in opdracht van een hoge ambtenaar van de Ming dynastie. De meeste gebouwen werden in de 18 e eeuw gerestaureerd of herbouwd. We wandelen langs vijvers, galerijen, paviljoens, bruggen en rotsen.De meeste rotspartijen in de tuinen worden opgebouwd met rotsen afkomstig uit het Tai-meer bij Wux. Bijzonder zijn de doorkijkjes, doordat deze schuin tegenover elkaar liggen, ontstaat er een optisch bedrog waardoor als resultaat een verrassende beeldvorming. Grote draken en krijgsfiguren op de daken van de gebouwen. De draken moeten tegen de boze geesten beschermen.Voor de hoofdingang (wij gaan hier naar buiten) ligt midden in een vijver het Huxingting theehuis. Het is uitsluitend via een uit negen delen bestaande zigzagbrug te bereiken. Dit ook weer om de geesten te misleiden. Omdat het erg druk is besluiten we niet verder te gaan dan een klein stukje op de brug. Een bezoek aan deze tuin is de moeite waard. We hebben nog ruim tijd om een bezoek te brengen aan de Yuan-Bazar. Omdat het erg warm is hebben we er behoefte aan om iets te drinken. In de restaurantjes is het zo druk dat wij besluiten in een supermarktje enkele blikjes bier te kopen. We nestelen ons op een grote steen en als echte zuinige Hollandse rugzaktoeristen genieten we van ons biertje, heerlijk! In de straatjes is het erg gezellig, overal muziek en andere feestelijkheden. We kopen in de winkeltjes nog enkele leuke souveniertjes voor het thuisfront en het is al weer tijd voor de lunch.
Hierna maken we met de boot een rondvaart op de Huangpu rivier. Maria vertelt voor het inschepen: jullie kunnen me nu de boot in en daarna het dak op !
Omdat het prachtig weer is wil iedereen op het bovendek in de frisse lucht.
We zien de wolkenkrabbers weer vanuit een heel andere hoek dan gisteren. Op de kade ”De Bund”een enorme mensenmassa. Dit heeft volgens Maria te maken met de feestdagen. Je moet dit gezien hebben, onvoorstelbaar. Tijdens de rondvaart valt er zo nu en dan een spatje regen, maar gelukkig blijft het droog en kunnen we alles naar hartelust bekijken en fotograferen.
Na de boottocht heeft iedereen vrij. Voorstel om een bezoek te brengen aan:
1)Shanghai City Planning Exhibition Hall, hier is een maquette te zien van de toekomstvisie tot 2010 van de 400 vierkante km. grote Huangmetropool. Alle grote gebouwen die tot nu toe gerealiseerd zijn, staan in de maquette.
2) Shoppen in Nanjingroad. De winkelstraat van Shanghai. Deze is vergelijkbaar met de PC.Hooftstraat in Amsterdam maar dan, zoals alles in China, veel groter.
Er zijn vele luxe winkels maar ook veel sportzaken met de voor ons bekende merken. Omdat we erg moe zijn besluiten we een restaurantje op te zoeken, we hebben trek in een lekker kopje koffie. Inmiddels begint het een beetje te regenen. Het eerste restaurantje is een Mac.D. We genieten van heerlijke koffie voor weinig geld, Euro 1,85 voor 2 grote bekers.
Inmiddels regent het behoorlijk en zijn we blij met de bus terug te kunnen naar het hotel. De stad ziet er bij regen totaal anders uit dan in het zonnetje, alles lijkt grauw en troosteloos.
Douchen, omkleden. Optioneel: diner met bezoek aan een acrobatenshow in een theater. Het merendeel van de groep gaat mee.
Geweldige show waarbij je jezelf soms verbaast hoe het mogelijk dat een mens zich zo helemaal dubbel kan vouwen. Er worden halsbrekende toeren uitgehaald die je zelf beter niet kunt uitproberen.
Vanavond weer de koffer reorganiseren, goed nadenken want we reizen morgen met het vliegtuig en dat betekend, alle vloeibare stoffen weer in de koffer.

3 mei
09.30 uur vertrek met de bus.
Bezoek aan Tempel van de Jade Boeddha. In dit tempelcomplex leven ook nu nog monniken. In 1882 bracht een monnik met de naam Huigeng twee boeddha”s van Jade vanuit Birma mee naar Shanghai. De zittende Boeddha is 1,95 m. hoog en uit een stuk vervaardigd. De liggende Boeddha is slechts 96 cm. Dit is werkelijk een verfijnd kunstwerkje.In dit tempelcomplex zijn verschillende tempels o.a. ook een tempel met de voor iedereen bekende lachende Boeddha. Een mannenfiguur met een rond lachend gezicht en een dikke ronde buik. Volgens de legende bedelde hij voor geld en besteedde dit aan snoep en eten voor kinderen. Zij kregen dit als beloning wanneer ze bij hem onderwijs volgden (soort kleuterschool) en hun best deden. We zien ook een tempel met beelden van vrouwenfiguren gekleed in rode mantels en opgesierd met kunstbloemen. Buiten zijn er zgn. offertafels. Veel Chinezen offeren brandende wierookstokjes en andere gaven. Soms lijkt het wel een kampvuur. Men schroomt ook niet de wierookstokjes van een ander te blussen om plaats te maken voor de eigen stokjes. Het levert een heel verbaal gevecht op als dit ontdekt wordt door de vorige eigenaar. Achter de gebouwen is ook een mooie tuin met daarin natuurlijk de vijverpartijen met de goudvissen.
Terug bij de bus staan weer veel verkopers met Rolex en andere snuisterijen. Er staan ook veel bedelaars en gehandicapten. Je voelt je wel eens schuldig om er zonder meer voorbij te lopen. Zeker als je weet dat er in China niet of nauwelijks sociale voorzieningen zijn. In Shanghai is deze groep soms erg opdringerig, zodanig dat je bijna de bus niet in kunt.
Voor de rit naar de luchthaven bestaat de mogelijkheid om optioneel met de Transrapid, de Maglev, te reizen. De Maglev kan op topsnelheid een snelheid bereiken van 430 km. Sommige van de groep willen dit wel ervaren. Tijdens de busrit naar de luchthaven komen we langs het terrein waar in 2010 de World-Expo plaatsvindt. Van het gebouw waarmee Nederland zich presenteert is al een groot gedeelte gereed.
De koffers gaan met de bus naar de luchthaven. Maria heeft uitgelegd dat er op binnenlandse vluchten streng wordt gekeken naar het gewicht van de koffers. Voor handbagage zijn de regels minder streng. We worden in 2 groepen verdeeld. De incheckers, mogen ook voor de partner inchecken als men in bezit is van het paspoort. De groep met de handbagage moet zich opstellen uit het zicht van de incheckbalie, dit ivm. overgewicht handbagage. Helaas voor de koffer incheckers, de mensen die magnetische tolletjes gekocht hebben moeten hun koffer openen en de tolletjes inleveren. De tolletjes mogen ook niet mee met de handbagage. Maria had al gewaarschuwd dat dit kon gebeuren. Omdat er ergens een fout was gemaakt met het noteren van mijn paspoort was het nog even spannend. Maar gelukkig verliep alles vlotjes. Om precies 15.00 uur vertrekt het vliegtuig richting Guilin. In het vliegtuig lezen we in de plaatselijke krant dat het griepvirus A(H1N1) vanuit USA, Mexico ook inmiddels Europa bereikt heeft. In China is de eerste patiënt komend vanuit Mexico in Hong-Kong in quarantaine. Het hotel waar hij heeft gelogeerd is tijdelijk gesloten. Hopelijk breidt het virus zich niet verder uit. Het is de bedoeling om een van de laatste dagen van de reis een bezoek te brengen aan Hong-Kong.
Tijdens het aanvliegen op Guilin hebben we vanuit het vliegtuig een schitterend uitzicht op de rivier de Li en het Karstgebergte. Om 16.30 uur landen we op de luchthaven van Guilin.
De kofferafhandeling verloopt vlotjes. De koffers moeten buiten op een speciale plek worden neergezet. Ze worden met apart vervoer naar het hotel gebracht. Hotel Omanthus ziet er prima uit. Voor het diner kunnen we ons niet omkleden, de koffers zijn nog niet in het hotel aangekomen. Het diner smaakt voortreffelijk. De avond is vrij. Na nog een kleine wandeling buiten, gaat iedereen vroeg naar bed.

4 mei
08.40 uur vertrek met de bus.
Onze gids voor de komende dagen is Fran. In de meeste reisboeken staat dat het in Guilin vaak regent maar dat een tocht over de Li in alle weersomstandigheden een unieke ervaring is. Het zonnetje is ons welgezind en staat hoog aan de hemel, de vooruitzichten zijn: zonnig 28 gr. Ideaal weer om een boottocht te maken.
Om 9.30 uur gaan we aan boord in Guilin. We varen over de grillig gevormde rivier de Li naar het plaatsje Yangshuo. Genieten van het adembenemend uitzicht. Volgens velen is geen andere omgeving zo typisch Chinees als de Karstheuvels. Ze worden wel tot de beroemdste natuurwonderen ter wereld gerekend. In heel China zijn de Karstheuvels door schilders op doek gezet. Enkele afbeeldingen vind je terug op de Chinese bankbiljetten. Dichters hebben de heuvels beschreven.
Aan het begin van de 9 de eeuw ving de dichter Han Yu de sfeer in de woorden die nu nog steeds relevant zijn:
De rivier is gelijk een groen lint van zijde. De heuvels zijn als haarspelden van blauwe Jade.
Het merendeel van de heuvels heeft namen zoals: Klimmende schildpadden, liggende kameel, de vijf paarden, Vader en zoon rots, enz. met een beetje fantasie herken je de genoemde figuren.
Op de rivier verschillende rondvaartboten, de schippers manoeuvreren de boten door de verschillende haarspeldbochten en de rotsen in de rivier. Ook zien we veel vissersbootjes welke vaak bestaan uit niet meer dan een bamboevlot. Op een plek in de rivier kan ook de toerist zich laten varen op een dergelijk vlot, alleen met iets meer luxe, 2 stoeltjes en een parasol tegen de zon. Langs de waterkant zien we veel waterbuffels en eenden. Ook enkele kleine dorpjes maar ook soms een vakantiedorpje. We zien grote aalscholvers, deze worden hier vooral als het donker is, ingezet bij de visvangst. Tijdens onze tocht genieten we van een eenvoudige maar smakelijke lunch. Vissers en boeren komen langs om verse producten te verkopen. Hiermee wordt de lunch bereid op de boot. Na een 4 uur durende tocht over de rivier gaan we aan wal in het plaatsje Yangshuo. De vissers met op hun schouders de aalscholvers staan klaar om gefotografeerd te worden, natuurlijk tegen betaling. Kooplieden staan ons op te wachten en prijzen hun waar aan. Op de boot kon je een fotoboek kopen over Guilin en omgeving voor Yuan 120. Maria adviseerde dit niet te doen omdat precies hetzelfde boek in dit plaatsje na enig onderhandelen te koop is voor Yuan 20. Inderdaad we kunnen na over en weer bieden het boek kopen voor Yuan 20 en we krijgen er ook nog 8 mooie ansichtkaarten bij. Later ontdekken we dat achter in het boek een Video CD zit en wat blijkt bij thuiskomst: Een geweldige video over het Karstgebergte en de omgeving. En dat alles voor omgerekend Euro 2.22. Omdat we iets sneller in het plaatsje aankomen dan gepland, is er voldoende tijd om koffie te drinken en in de straatjes rond te lopen. We kopen enkele spulletjes, het is hier niet duur. In het plaatsje met zijn kleine straatjes en winkeltjes is het heel relaxt vertoeven. Om 15.00 uur bestaat de mogelijkheid om optioneel deel te nemen aan een tocht met elektrocars naar de binnenlanden. In een reisgids had ik gelezen dat deze tocht ook per fiets mogelijk is.
We rijden eerst over een wat grotere weg en daarna over zandwegen het binnenland in. Wij zitten in het laatste wagentje. Omdat het een droge dag is en erg warm zien we er na 10 min. uit alsof we een zandstorm hebben meegemaakt. Het mag de pret niet drukken. We zien hoe de mensen werken op de rijstplantages. Dit gebeurt veelal nog handmatig. De karren en de werktuigen worden voortgetrokken door waterbuffels. Kleine dorpjes met boerenhuizen. Meestal opgetrokken uit steen en leem. Bij 2 families worden we uitgenodigd binnen te kijken, bij een familie worden we zelfs getrakteerd op pinda’s en fruit. De mensen leven hier met grote gezinnen met weinig comfort in kleine huisjes. De woonkamer wordt meestal ook gebruikt als slaapkamer. Tussen de huisjes smalle steegjes met hier en daar een verdwaalde poes. Wat opvalt, is dat de mensen zo vriendelijk zijn. Er is ons verteld vooral geen geld te geven, volgens onze gids werkt dit criminaliteit in de hand. Zij geeft als dank je wel speelgoedjes voor de kinderen. We rijden door de plantages, over kleine bruggetjes en door de heuvels. Weer een heel aparte ervaring in China, het leven op het platte land. 9 km. ten zuiden van Yangshuo stoppen we bij de Maanheuvel. Een van de Karstheuvels heeft een groot gat in de vorm van een halve maan onder de top. Op het moment dat wij arriveren, is de zon al een stukje lager, hierdoor ontstaat een heel mooi effect. Om 17.50 arriveren we weer terug bij de bus. Deze tocht heeft langer geduurd dan gepland, maar het was zeer de moeite waard, iedereen heeft genoten. Een rit van 1,5 uur terug naar het hotel, opfrissen (vooral het zand verwijderen) en gezamenlijk naar het diner. Maria heeft een leuke locatie uitgezocht die we wandelend kunnen bereiken. Ze heeft ons verteld dat het eten iets meer spicie is dan we gewend zijn. Het smaakt bijzonder lekker, maar inderdaad we hebben wel iets meer drank nodig om te blussen. Na het eten kunnen we de nachtmarkt bezoeken of nog een stukje wandelen langs de Li. Het stadje en het wandelpad langs de rivier zijn sfeervol verlicht. Nog even naar de bar voor een drankje en bijpraten over de opgedane ervaringen van de dag. Vanavond is het weer koffers reorganiseren. Morgenavond reizen we met de nachttrein naar Guangzhou (Kanton) en zoals we inmiddels weten moeten de vloeibare stoffen uit koffer en in de handbagage.

5 mei
We mogen uitslapen! 09.00 opstaan, 11.00 uur vertrek.
Omdat we de hele reis gewend waren vroeg op te staan is iedereen al vroeg op pad. We maken een wandeling langs de Li. Op sommige plaatsen zitten mensen te musiceren, op het wandelpad aan de overkant van de rivier zien we beoefenaars van Kung Fu en mensen die hun ochtendgym doen. Maria heeft voorgesteld om optioneel een bezoek te brengen aan de dierentuin. Tijdens deze rondreis werd in het verleden meestal een bezoek gebracht aan een Panda researchstation in een plaats iets westelijker. Na de aardbeving van vorig jaar is deze plaats uit het programma gehaald. Helaas, de tuin is mooi maar er zijn slechts twee Panda’s en deze zijn ook nog in hun binnenhok omdat het buitenverblijf gerestaureerd wordt. Met heel veel moeite kunnen we een glimp van de dieren opvangen. Dit bezoek is dus geen succes.
We bezoeken een mooie druipsteengrot, de Rietfluitgrot. Deze ligt ca. 5 km. ten noordwesten van de stad. Stalagmieten, Stalegtieten en ondergrondse meertjes. Er is veel gespeeld met verlichting in diverse kleuren, hierdoor ontstaat een sprookjesachtige sfeer. Bijzonder is het kristallen paleis. Er is bij het toegankelijk maken van de grot veel aandacht besteed aan begaanbare trappen, paden en ruime doorgangen waardoor het niet benauwend overkomt. Een gids geeft prima uitleg over het ontstaan en de ontdekking van de grot.
Na de lunch gaan we met een stoeltjeslift de hoogste berg van Guilin, de Yao Mountain op. Het gaat in een rustig tempo en het duurt ca. 20 min. voordat we een hoogte bereiken van 900 m. Vanaf de top hebben een prachtig uitzicht over Guilin, Yangshuo, de Li en de Karstheuvels. Boven op de berg natuurlijk weer veel winkeltjes. We gaan ook met de stoeltjeslift weer omlaag. De mogelijkheid bestaat om halverwege uit te stappen en met een rodelbaan verder naar beneden te gaan. Maria heeft ons afgeraden dit te doen omdat het niet zo veilig is. Als brave kinderen luisteren we naar haar goede raad.
Hierna brengen we een bezoek aan een theeplantage.We zien de mensen bezig met de oogst. Bij deze plantage gebeurt alles nog handmatig. Tussen de theeplanten krijgen we van een van de medewerksters uitleg hoe geoogst wordt en wat het verschil is tussen: White thee, Green thee en Black thee. White thee is het duurste omdat deze gemaakt wordt van handmatig geoogste jonge, kleine blaadjes. Je hebt er veel nodig om enkele grammetjes bij elkaar te krijgen. De groene thee is de volgende oogst, de blaadjes worden in een gesloten circuit gedroogd. De kleur van zwarte thee ontstaat als gevolg van het drogen in de buitenlucht. De thee in theezakjes die wij kennen is meestal de goedkopere thee en wordt de laatste jaren vaker machinaal geoogst. Bij de meeste thee met allerlei smaakjes die tegenwoordig te koop is, wordt een extract toegevoegd. We mogen allemaal tussen de planten rondlopen en dragen hierbij natuurlijk ook gepaste hoofdbedekking. Het is een grappig gezicht een grote groep Hollanders met Chinese hoeden tussen de theeplanten.
Binnen vindt er ook nog een thee schenkerij plaats. Een heel ritueel. Erg interessant om dit mee te maken. We mogen diverse theesoorten proeven en natuurlijk bestaat de mogelijkheid om speciale thee te kopen.
Buiten bij de bus staat een oud, invalide vrouwtje, ze verzamelt lege plastic flesjes. Hiervoor krijgt ze een miniem bedrag. Diverse mensen uit onze groep geven niet alleen de lege flesjes maar ondersteunen haar ook met een kleine gift.
Op onze rit terug naar de stad komen we langs een typisch Chinees kerkhof. Van steen worden cirkels gebouwd. Deze worden opgehoogd met zand en hierin wordt de as van de overlevende gelegd. Er ontstaan grafheuvels. Bovenop het graf bloemversieringen van zilver en goudpapier, ook veel kunstbloemen, soms is de naam van de overlevende in een steen gebeiteld. De graven liggen dicht langs elkaar. In een graf vaak meerdere familieleden. Bij China is het bij wet verplicht dat overledenen gecremeerd worden. Op het platte land houdt niet iedereen zich aan deze regel en worden vaak de overledenen begraven op eigen akkers.
Wanneer we de stad inrijden passeren we diverse bruggen. Men heeft kopieën gemaakt van oa. de bruggen in Londen,Wenen, Parijs, New York enz. heel apart.
We brengen een bezoek aan een supermarkt om lekkere dingen te kopen voor de nachtrit. Hierna gaan we dineren vlakbij het station en is het tijd om plaats te nemen in de1e klas wachtkamer voor de softsleepers van het station. Een prachtige ruimte met veel marmer. De trein vertrekt precies op schema 21.30 uur. We hebben weer een couchette samen met de fam. Koster. De trein is luxer dan de vorige nachttrein. Er staat zelfs een thermoskan met warm water in iedere coupé. Reini vertelt dat ze snel wil gaan slapen en het licht moet uit. We nemen nog vlug een hapje en een drankje. Om 22.30 uur moeten we verplicht gaan slapen, dat valt tegen, in het donker wakker liggen in een trein. Gelukkig toch nog om 02.00 uur in slaap gevallen.

6 mei
Om 06.00 uur word ik wakker en wil naar het toilet, helaas staat de trein stil op een station, dit duurt 20 min.! Zolang mag er geen gebruik gemaakt worden van het toilet.
Om 07.00 zijn we wakker en gaan ons in de toiletruimte een beetje opfrissen. We maken een lekker kopje koffie, nemen iets lekkers en arriveren om 09.00 uur op het station van Guangzhou (ook bekend als Kanton). We worden opgewacht door onze nieuwe gids. Het is een heel eind lopen en veel trappen op voordat we bij de bus zijn. Op naar ons laatste hotel in China, het Lido. We kunnen meteen ontbijten en na een nacht in de trein smaakt het heerlijk. Maria heeft ons geadviseerd stevig te ontbijten zodat we de lunch vandaag overslaan. Ook heeft ze aan de receptie van het hotel “wat gesputterd” en na het ontbijt kunnen we al naar onze kamers. We hebben een mooie luxe business kamer met een luxe badkamer. Wat kan douchen toch verfrissend zijn na een nachtrit. Tot 12.30 uur hebben we tijd om te relaxen, daarna gaan we in Guangzhou de vooroudertempel van de familie Chen bezichtigen (Confusius-leer). De tempel is gebouwd tussen 1888 en 1894. Er zijn veel kleurrijke afbeeldingen en figuren uit houtsnijwerk van Dr. Chen en zijn nakomelingen. Bijzonder fraai het kunstige houtsnijwerk en de beeldjes van aardewerk aan en op het dak. Enkele gedeeltes van de dakranden zijn al gerestaureerd. Vanaf de binnenplaatsen krijg je een goed beeld van de gedeeltes voor en na de restauratie. Wat opvalt is het kleurverschil. In de door binnenplaatsen gescheiden zalen zijn exposities van sierkunst, oa. Jade en Ivoor.
Ook het houtsnijwerk op de deuren is bijzonder. Eigenlijk zou je in een stoel moeten plaatsnemen en alles rustig op je in laten werken. Helaas hebben we niet zoveel tijd, we willen nog meer zien.
We bezoeken de Qingping markt. De markt is internationaal bekend. Er is werkelijk van alles te koop. Gedroogde slangen, kikkers, zeepaardjes, geslachtsdelen, paddestoelen en vele soorten specerijen, geneesmiddelen, groenten maar ook levende dieren.
We wandelen over een brug over de Parelrivier en komen op Shamian Island. Koloniale gebouwen, mooi aangelegde parken en een ideale plaats om tot rust te komen. In een van de parken staan prachtige bronzen beelden. Een voor Nederlanders in het oog springend beeld: Een dame die viool speelt, achter zich een hele groep kinderen. Dit doet ons denken aan het verhaal van de Rattenvanger van Hamelen. In de parken zijn diverse trouwpaartjes, het is een geweldige locatie voor de huwelijksreportage. We drinken een heerlijke Capuchino in een Star-Bucks restaurant . Het volgende onderwerp op het programma was een bezoek aan de Dr. Sun Yatzun Memorial hall. Maria heeft ons verteld dat er binnen weinig te zien is, het gebouw is in gebruik als theater. We fotograferen het gebouw aan de buitenkant. Jammer genoeg hebben we slechts tijd om de zijkant van het gebouw te bekijken. Terug naar het hotel om even op te frissen en tijd om te shoppen in de nabij gelegen Beijing-raod, de winkelstraat van Guangzhou.
Winkels in alle categorieën, luxe winkels met merkkleding maar ook winkeltjes met aanbiedingen. Het is er erg druk, maar wel gezellig. Om 18.15uur gaan we met de hele groep weer gezellig dineren. Nu een restaurant waar de voor deze streek typische Kantonese keuken wordt geserveerd. Iets minder pittig van smaak, vergelijkbaar met de Chinees in Nederland. Vandaag weer een stralende dag, ca. 27 gr. Tijdens de rit terug naar het hotel maken we nog een korte stadstour door Guangzhou. We rijden langs de Parelrivier met daarop prachtig verlichte boten. Ook in deze stad zijn de parken en het groen weer mooi verzorgd. Terug bij het hotel nog enkele kleine inkopen doen en niet te laat naar bed. Morgen staat Hongkong op het programma.

7 mei
07.00 uur vertrek met de bus naar de haven. Tijdens de busrit geeft Maria uitleg over de historie van HongKong. Tot 1997 was Hongkong in Britse handen. De koloniale geschiedenis van Hongkong begon met de twee opium oorlogen uit 1842 en 1856. Die leverde de Britse wereldmacht eerst het eiland Hongkong op en daarna Kowloon, het zuidelijkste puntje van het vaste land. Deze oorlogsbuit zou lang in Britse handen blijven, maar in 1997 besloot de regering tot teruggave aan China. Enkele dingen zijn onveranderd. Men heeft nog steeds eigen valuta, het verkeer rijdt links en om Hongkong te bezoeken heeft men komend vanuit China een extra Visum nodig. Ook de Chinese burgers hebben nog speciale formulieren nodig om door Hongkong te reizen en om te werken. Hongkong wil die zelfstandigheid ook bewaren, men is bang dat de rest van China teveel gaat profiteren van de rijkdom van Hongkong. Er is veel handelskennis van over de hele wereld en veel lichte industrie, oa. textielindustrie. In Hongkong wordt zogezegd het geld verdiend. Men heeft eigen regels. Boetes voor overtredingen zijn hoog, bijv. roken op straat is verboden. Sigarettenpeuken of rommel op straat gooien is verboden. De nationale bloem van Hongkong is de paarse orchidee.
Bij de Ferryhaven aangekomen is het een heel gedoe met de paspoorten en de Visa. We moeten een aantal formulieren invullen, alles wordt tot in den treuren gecontroleerd. Bij de douanedoorgang staan zelfs borden hoe de douaneambtenaar aan te kijken.
Na een prettige boottocht van ca. 2 uur zijn we in Hongkong Island. De boot heeft een snelheid van ca. 75 km. per uur. Bij aankomst moeten we weer de nodige formulieren invullen, oa. een gezondheidsverklaring mbt. de Mexicaanse griep (de Flu). Een aantal ambtenaren draagt een mondkapje, het ziet er allemaal heftig uit! Maar alles gaat goed en we mogen allemaal Hongkong binnen.
Er staat een super luxe bus ons op te wachten in de parkeergarage. Onze gids voor vandaag is Bill. Hongkong heeft een Skyline die moet je met eigen ogen zien. Op foto’s krijg je nooit het beeld zoals de werkelijkheid is. We rijden met de bus naar het hoogste punt. Victoria Peak 500 m. boven zeeniveau. We hebben een prachtig uitzicht over Central Kowloon en zien flatgebouwen met meer dan 60 verdiepingen, onvoorstelbaar hoeveel wolkenkrabbers er al staan en hoeveel er nog in aanbouw zijn. Qua architectuur vaak hoogstandjes. Op de heuvel staat een uitkijktoren en een mooi winkelcentrum Peak Galleria, als je tijd hebt kun je ook met de Peak-tram naar beneden of omhoog. Wij dalen met de bus de heuvel af en rijden door de 2 km. lange Aberdeen-tunnel onder de haven door en komen in het stadsdeel Aberdeen. Hier in de oude vissershaven liggen honderden misschien wel duizenden woonboten, maar ook luxe jachten. Er liggen enkele drijvende restaurants, waarvan Jumbo het bekendste is, dit restaurant heeft 4000 zitplaatsen. We maken een rondvaart door de haven in een kleine oude motorboot, zgn. sampanboot. Heel apart zo tussen de drijvende woonbootjes door te varen. In vroeger tijden werden de bootjes bewoond door vluchtelingen. De laatste jaren door mensen die geen ander onderkomen hebben. De meeste kleine bootjes zien er vervallen uit. Het bestuur van Hongkong wil de drijvende kleine bootjes verbannen, zodat de drijvende jonkenstad tot het verleden behoort. Men wil van de haven een grote jachthaven maken voor luxe jachten. Op dit moment liggen deze jachten nog vlak langs de oude woonbootjes. In de haven is een beschutte baai het zgn. Tyfoon shelter, tijdens het tyfoonseizoen gaan hier jonken en viskotters voor anker.
Hierna bezoeken we Victoria Harbour met de Walk of Fame. Bekende inwoners hebben hier hun handafdruk gezet in speciale tegels, Jacky Chan enz. Ook staan er bronzen beelden van bekende personen, oa. van Bruce Lee bekend van zijn rol in een Kung Fu film. We wandelen over de boulevard en voelen ons speciaal. Aan de overkant van de haven staan gebouwen van multinationals, Philips, Sony, en het in het oogspringende Hongkong Convention and Exhibition Centre. We rijden met de bus langs het bekende strand Deepwater Bay. S’middags brengen we een bezoek aan Stanley Market. Er is een broodjeszaak waar je lekkere Franse baguettes kunt kopen. Met 2 baguettes en enkele drankjes zoeken we een plekje in de zon aan het water. We genieten van het uitzicht en de heerlijke temperatuur 30gr. We kopen nog enkele cadeautjes en dan is het al weer tijd om naar de bus te gaan. Om 17.00 uur vertrek met de bus naar de Ferry terminal. In de hal diverse Chinese personen met mondkapjes terwijl juist vandaag de quarantaine voor de Flu is opgeheven. De overtocht naar het vaste land van China duurt ca. 2 uur. Bij aankomst moeten we weer allemaal papieren invullen en worden we in de ogen gekeken en getemperatuurd. Men wil voor de buitenwereld alle denkbare voorzorgsmaatregelen nemen.
Iedereen wordt gezond verklaard en we mogen weer China in! In Hongkong was het 1 e geval van China bekend met de Mexicaanse griep. Een aantal toeristen zijn 1 week in quarantaine geweest.
S avonds het gezamenlijke afscheidsdiner in Guangzhou. We hadden ons hier iets speciaals van voorgesteld, maar helaas deze avond is de locatie en het eten matig. Maria spreekt haar groep nog een keer toe. Ze verteld de groep als prettig te hebben ervaren en hoopt dat we zoals ze bij het begin van de reis heeft verteld, China compleet ook als compleet ervaren hebben. Iemand spreekt namens de groep een bedankje. Maria krijgt als dankjewel voor deze uitstekend begeleidde reis van ieder persoonlijk een knuffel en een enveloppe. Het voorstel om alles in een enveloppe te doen werd door diverse mensen verworpen.
Er wordt nog een beetje nagepraat en dan koffers inpakken voor de reis terug naar Nederland en naar bed.

8 mei
05.30 uur opstaan, ontbijten, vertrek met de bus naar de luchthaven. Het inchecken verloopt weer volgens dezelfde procedure als tijdens de vlucht van Shanghai naar Guilin. De koffers mogen niet zwaarder zijn dan 20 kg. per stuk. Aan de handbagage is geen limiet zolang je deze zelf kunt dragen. Er zijn mensen in de groep die een extra trolley hebben gekocht om alle cadeautjes te vervoeren. Sommigen hebben 6 tassen als handbagage. Vaak is het gewicht hoger dan de 20 kg. van de koffer. Het inchecken verloopt prima. Als we door de douane gaan is er een probleem. Een van de medereizigers is Diabetisch patiënt en heeft insuline nodig tijdens de vlucht. Hij heeft hiervoor een in het Engels opgestelde verklaring. Als laatste gaat hij door de douane en wordt tegengehouden. Zelfs zijn echtgenote mag niet meer terug naar haar man. Maria onze gids die ook mee terugreist naar Nederland wordt gezocht. Zij probeert duidelijkheid te krijgen. Helaas spreken de meeste Chinezen geen Engels. Als het tijd is om te boarden krijgen we van Maria de opdracht niet in het vliegtuig te stappen maar te wachten tot de groep compleet is. Dit werkt waarschijnlijk, want onze medepassagier verschijnt in de wachtruimte. Hij heeft wel zijn medicijn voor de vlucht mee mogen nemen, maar de voorraad insuline moeten afgeven, deze zal als bagage vervoerd worden. Het is te hopen dat deze niet in het vrachtruim vervoerd wordt want dan wordt het medicijn waardeloos door de lage temperatuur.
We vliegen naar Beijing, daar moeten we het vliegtuig verlaten. 2 uur later vliegen we met hetzelfde toestel door naar Amsterdam. Na een prettige goed verzorgde vlucht landen we volgens schema op de luchthaven van Schiphol. De koffers zijn snel op de band, afscheid nemen van onze medereizigers en naar de trein voor onze reis naar het “zuiden” Om 22.00 uur zijn we weer thuis in ons vertrouwde dorpje in Limburg.
Tijdens de voorbije 22 dagen hebben we heel wat kilometers afgereisd:
1 e dag met de trein ca.180 km. naar Schiphol.
1 e ,2 e dag met het vliegtuig ca. 8000 Km.naar Beijing.
3 e, 4 e , 5 e dag maken we met de bus de nodige Km. in en rondom Beijing ca. 300 Km.
6 e dag met de trein van Beijing naar Datong ca.400 Km.
7 e dag met de bus van Datong naar Taiyuan ca.300 Km.
8 e dag Taiyuan bus naar Pingyao ca.120 Km.
9 e dag Maken we al wandelend enkele Km. in het historische stadje.
10 e dag Pingyao bus naar Xian ca.700 Km.
11 e dag Xian bus bezoek aan Terracottaleger + divers. ca 100 Km.
12 e dag Xian bus stadsrondrit + divers. Nachttrein naar Nanjing ca. 1000 Km.
13 e dag Nanjing bus divers. ca.60 Km.
14 e dag Nanjing bus divers. Daarna naar Suzhuo 260 Km.
15 e dag Suzhuo bus divers. Daarna naar Shanghai 100 Km.
16 e dag Shanghai bus divers.30 Km.
17 e dag Shanghai naar Guilin vliegtuig ca.1100 Km.
18 e dag Guilin boottocht 135 Km., bus 75 Km.
19 e dag Guilin bus divers. 60 Km. Trein Guilin- Guangzhou ca.900 Km.
20 e dag Guangzhou bus divers. ca. 50 Km.
21 e dag Guangzhou bus ca. 120 Km. Ferry naar Hongkong ca. 130 Km.
22 e dag Guangzhou bus naar luchthaven ca 15 Km. Vliegtuig via Beijing naar Amsterdam 10.000 Km. Trein Schiphol- thuis. 180 KM.
Totaal afgelegde Km. met vervoer ca. 24.000 Km.
Ook hebben we iedere dag de nodige wandelkilometers gemaakt.

Terugkijkend op deze reis mogen we zeggen: Een schitterende rondreis door China. We hebben ons verwonderd in de miljoenen steden. Genoten van de vele cultuur. Een bijzondere ervaring in het zuiden, waar we kennis hebben gemaakt met de plattelandsbevolking en genoten van de geweldige natuur. We hebben dankzij Maria en de plaatselijke Chinese gidsen heel veel geleerd over de geschiedenis van China.
KRAS.NL weer bedankt voor een superrondreis! Mien & Mart

Kadobon winnen?

Wilt u ook kans maken op een kadobon? Per kwartaal wordt de inzender van het mooiste reisverslag beloond met een kadobon.

• Stuur uw reisverslag in
• Stuur uw fotoverslag in