Reisverslag: Rondreis Swingend Cuba

Weer thuis! Gistermiddag om 16.12 uur waren we weer veilig thuis! Arkefly had een verrassing in petto! We vlogen eerst in westelijke richting om 1 1/2 uur later een tussenlanding te maken in Cancun Mexico. Daar allemaal het vliegtuig uit, bijtanken en schoonmaken (gelukkig hoefden we dit niet zelf te doen)! Een uurtje later weer plaatsnemen om uiteindelijk in oostelijk richting naar Amsterdam te gaan. Nu we weer terug zijn in ons koude kikkerlandje wacht de was en bij het doen verhalen en het zien van de foto's beseffen we dat we veel gezien en gedaan hebben in het land van zon, rum, sigaren en salsa! Een land van slechte wegen, bijna zonder auto's, internet en mobiele telefoons! We zijn 22 oktober geland in Holquin, waar we werden verwelkomt door Uli, een Nederlandssprekende Cubaanse staatsgids. We kwamen omstreeks middernacht na nog een 3 uur durende bustocht aan in ons hotel in Camaguez (spreek: Kamaway). Een koloniaal hotel uit de Spaanse tijd. De volgende morgen even het centrum in en ons verbaasd over de rij mensen voor een winkel, waar eigenlijk bijna niets te koop was. Vervolgens werd het stadje per fietstaxi verkend. Een stadje dat in een western film niet zou hebben misstaan! 's Middags ging het richting Trinidad. De bus was uitstekend, alleen de weg (gids: alle wegen op het eiland zijn omstreeks 1933 aangelegd en sindsdien alleen maar opgelapt, we dachten toen dat hij een grapje maakte!) was slecht en lang. Na 6 uur gehobbel kwamen we aan in ons hotel. Het bungalowpark (we keken op Trinidad en de Caraïbisch zee) en het weer (zon 31 gr.) waren prima. 's Avonds naar het centrum sfeer proeven. Salsa, salsa, salsa! Om middernacht klommen we, vermoeid maar uitgelaten, de heuvel weer op naar ons resort. 24-10: Zon, rum cocktails, salsa, wandelen, luieren, eten in willekeurige volgorde! De volgende dag wachtte ons een lange tocht naar La Habana. Na in Cienfuegos een bezoekje te hebben gebracht aan de krokodillenfarm reden we om 17.30 uur Havana binnen, het mooiste 5-sterren hotel van de stad, Nacional, gelegen boven op een heuvel langs de boulevard was ons einddoel! Zo verkennen zestien vakantiegangers en de gids de volgende dag Havana. We leren elkaar al een beetje kennen en doen ons best om de namen te onthouden! Ezelsbruggetjes zijn nog nodig, zo hebben we oa. "de oudere mevrouw" (Truitje), "de twee dames" (Hilde en Fien, "de belgen" (Thijs en Anja), "het jonge stel" (Marijn en Marije). 27-10: Regen! Toch te voet de stad in met een groepje! Na zeer omstandige uitleg omtrent de te nemen weg, door plaatselijke ingezetenen, besloten we per taxi naar het oude centrum te reizen. In de loop van de morgen klaarde het weer op en genoten we en verbaasden ons over de vele gezichten van de stad. Overal in de stad grote borden met de koppen van Che en Fidel, meestal voorzien van revolutionaire leuzen. Moderne, maar vooral veel oude, schilderachtige, koloniale gebouwen, meestal zeer slecht onderhouden geven onderdak aan de 2 1/2 miljoen inwoners van deze stad. De meest grote auto's, meestal uit de vijftiger jaren van de vorige eeuw (de Cubaan kan slechts met toestemming van de staat een 2e hands auto kopen, een nieuwe is niet mogelijk, nieuwe(re) auto's zijn voorbehouden aan ambassade c/q regerings-personeel,toeristen mogen er één huren) rijden in een constante stroom ronkend en rammelend door de straten al of niet begeleid door zwarte rook. Het geheel ontbreken van winkels van enige kwaliteit geven de stad een onrealistisch beeld. Overal uit elke pub en van elke straathoek waait je de salsa tegemoet. De "cuba-libre" is heerlijk! 's Avonds hebben we in de snackbar van het hotel gegeten! De volgende dag reden we door de meest westelijke provincie, langs tabaksplantages naar Pinar del Rio, en bezochten er een sigarenfabriek. Het was warm en we hadden te doen met de (vooral) dames die 8 uur per dag sigaren rollen, een eentonig, vingervlug werk. We bezochten de Cuevo del Indio, een kalksteen grot om vervolgens weer terug te keren naar Havana. Ook bij ons 2e bezoek aan de snackbar bleven we ons verbazen over het bedienend personeel. Maar ja overal zijn tien arbeiders en doet er maar één wat, de rest kijkt toe! Iedereen in dit land is gelijk en krijgt hetzelfde. (Toch zijn enkelen iets meer gelijk dan anderen) 30 oktober bezochten we op weg naar Sancti Spiritus (nee de gids maakte geen grapje over de kwaliteit van het wegennet) in Santa Clara het mausoleum van Che Guevara. Zijn stoffelijke resten zijn samen met die van enkele medestrijders vanuit Bolivia hier naar overgebracht. Het museum annex was zeer de moeite waard! We eindigden de dag met een bezoek aan het stadscentrum van Sancti Spiritus en natuurlijk brachten we een bezoek aan een bodega, waar weer een salsa-bandje optrad (tot er met de pet werd rondgegaan) en waar we weer een ander drankje hebben uitgeprobeerd. Onderweg naar Santiago de Cuba, de volgende dag, bezochten we het stadje Bayamo. Alvorens we de koelte van de bus verlieten gaf Uli een vertolking van de "La Bayamesa", het Cubaanse volkslied dat hier zijn oorsprong vindt. Ook in dit stadje veel Spaans koloniale gebouwen in fleurige kleuren. Het was weer erg warm en een bezoekje aan de beroemdste kerk van Cuba, de Basilica de Nuestra Senora de la Caridad del Cobre, het heiligdom van de zwarte Madonna, beschermvrouwe van Cuba, zorgde tijdelijk voor enige verkoeling. In hotel Las Americas in Santiago de Cuba, het minste hotel op onze reis, waren we 3 nachten te gast. Op het programma stond een stadtour en een bezoek aan het oudste huis van Cuba (16e eeuw van de Spaanse conquistador Diego Velazquez, de fraaie kathedraal, een zwembad in een ander hotel (terwijl de regen in bakken uit de lucht kwam) en het kasteel in de baai van Santiago. Ook hier zoals overal in de steden hetzelfde beeld: kinderen zonder speelgoed, (bijna) lege winkeltjes, om zeep of pen bedelende mensen, vrolijke salsa-muziek. 2 november kwamen we aan op de laatste stop van onze reis, hotel Sol Rio de Luna y Mares in Guardelavaca en namen we afscheid van Uli, onze gids die ons zo veel over dit land vertelde, maar steeds meer vragen opriep! Onze Nederlandse-Irakese hulpgids Mus nam het over! Mus, nog maar 39 jaar jong, en al zo ongelooflijk veel meegemaakt. Mus die als enige van onze reisgenoten kon voelen hoe een leven was waarin alles voor je wordt beslist, een leven zonder enige vrijheid van denken en doen! Die het daar soms erg moeilijk mee had, maar die altijd opgewekt, zorgzaam en attent was voor iedereen! Eindigen van zo'n enerverende reis op deze plek was fantastisch en tegenstrijdig tegelijk. Hier was alles te krijgen, hier geen rantsoen van één broodje per persoon per dag! Hier geen suiker of rijst op rantsoen. Nee voor ontbijt, lunch en diner kon je kiezen uit een schier oneindig aanbod! 24 uur de lekkerste gerechten voor het opscheppen! De heerlijkste drankjes met exotische namen als Mojito, daquiri, mulata of wakiri! We beperkten ons deze laatste dagen dan ook tot luieren met enkel een bezoekje per fiets, aan het 5 km. verderop gelegen dorpje. Ook hier, zoals nergens, geen files, slechts een enkele paard en wagen, een zwoegende stokoude vrachtwagen of een gele jaren zeventig bus met als opschrift "Apenheul" of "de Maten, Apeldoorn" rijden ons voorbij, wanneer we zwoegend onder verzengende hitte de heuvels bedwingen. Cuba, een mooi, schilderachtig, onbegrijpelijk land. Een land in de ban van een dode held. Een land met een onvoorwaardelijke eerbied en gehoorzaamheid aan een staatshoofd waarvan men denkt dat hij dood is. Een land waarin je leven van de wieg tot het graf geregeld is. Een land en een volk in armoede maar een land oh zo rijk aan vrolijke muziek. Een land dat rekent met twee munten, één voor de eilandbewoners en één voor de toeristen! Slechts één ding hebben de eiland bewoners met de toeristen gemeen: bijna het hele jaar zon en warmte! We zijn weer gezond thuis en horen hier tot onze schrik dat orkaan Paloma, orkaan nummer 3 van dit seizoen het zo geteisterde eiland aankomende zondag zal treffen! We zullen zeker de komende dagen en jaren met extra aandacht Cuba en zijn inwoners blijven volgen op hun fascinerende, moeilijke weg naar een leven zonder dode helden!

Kadobon winnen?

Wilt u ook kans maken op een kadobon? Per kwartaal wordt de inzender van het mooiste reisverslag beloond met een kadobon.

• Stuur uw reisverslag in
• Stuur uw fotoverslag in